Supreme Court dismisses appeal on adverse possession, ruling facts are not legal issues but factual disputes.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland rejected the cassation appeal filed by third parties against a lower court's decision on adverse possession. The appellants argued that the lower court violated civil procedure and property law by failing to recognize the loss of possession after the owner's eviction. The court determined that whether possession was lost is a matter of fact, not law, and the appeal did not raise a significant legal issue or obvious merit.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 386 § 6 k.p.c.; Art. 172, 340 k.c. - A cassation appeal is inadmissible if the contested issue concerns factual determinations rather than legal interpretation, and if the alleged procedural violations are not obvious or significant enough to warrant Supreme Court review.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 742/16 POSTANOWIENIE Dnia 12 kwietnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku R. K.przy uczestnictwie Gminy Z., C. F., S. X., M. K. i A. K.-P.o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 kwietnia 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestników C. F., S. X., M. K., A. K.-P.od postanowienia Sądu Okręgowego w K.z dnia 9 marca 2016 r., sygn. akt I. Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) oddala żądanie wnioskodawcy dotyczące zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Uczestnicy postępowania zarzucili zaskarżonemu postanowieniu Sądu Okręgowego z dnia 9 marca 2016 r. naruszenie art. 328 § 2 i art. 382 w związku z art. 391 § 1 k.p.c., naruszenie art. 386 § 6 k.p.c. oraz naruszenie art. 172 i 340 k.c., a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnili oczywistą jej zasadnością, jak też występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, dotyczącego możliwości stwierdzenia utraty posiadania samoistnego nieruchomości przez dotychczasowego jej posiadacza po uzyskaniu przez właściciela wyroku windykacyjnego i wyegzekwowaniu na jego podstawie usunięcia bramy wjazdowej zagradzającej dostęp do nieruchomości z jednoczesnym udostępnieniem nieruchomości osobom trzecim, a potem - niezakazywaniu osobom trzecim korzystania z nieruchomości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa, a zagadnienie podniesione w skardze kasacyjnej przez uczestników postępowania nie ma takich cech. To bowiem czy dana osoba w określonych okolicznościach zachowała, czy też utraciła posiadanie samoistne nieruchomości jest przede wszystkim kwestią faktów i może się różnie przedstawiać w zależności od dokonanych ustaleń.
Skarżący podnosząc wskazane zagadnienie w istocie kwestionują dokonane w sprawie ustalenia faktyczne. Nie jest spełniona także przesłanka oczywistej zasadności wniesionej skargi kasacyjnej. W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na oczywistą jej zasadność, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, 6 listopada 2015 r., IV CSK 263/15, 13 kwietnia 2016 r., V CSK 622/15).
Przytoczone w skardze kasacyjnej okoliczności powinny jednoznacznie wskazywać na to, że w zasadniczym postępowaniu skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła. W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia żadnego z przepisów powołanych w skardze kasacyjnej uczestników postępowania. Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej uczestników postępowania, a o kosztach postepowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 520 § 1 k.p.c. awjw