Cassation appeal dismissed as inadmissible due to lack of legal reasoning and justification for admissibility.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as inadmissible because it failed to provide the required legal reasoning and justification for its admissibility. The plaintiffs argued that legal interpretation was necessary regarding property rights and the application of specific civil code provisions. The court ruled that merely stating a legal issue exists without presenting arguments leading to divergent judicial assessments does not satisfy the statutory requirements for a cassation complaint.
Legislator headnote
AI generatedArt. 398 § 4 pkt 3 k.p.c.; Art. 398 § 6 k.p.c.: A cassation complaint is inadmissible if it lacks the necessary legal reasoning and justification for its admissibility, as the appellant must demonstrate divergent judicial assessments or a need for legal interpretation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 74/07
POSTANOWIENIE
Dnia 30 marca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Henryk Pietrzkowski
w sprawie z powództwa Z. S. i J. S.
przeciwko Gminie Miasta S. i P. Spółce z o.o. w N.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 marca 2007 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powodów
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 7 września 2006 r.,
odrzuca skargę kasacyjną i oddala wniosek - o przyznanie
kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
w postępowaniu kasacyjnym.
Uzasadnienie
Skarga kasacyjna wniesiona przez zawodowego pełnomocnika powoda nie
spełnia istotnego wymagania procesowego, przewidzianego w art. 398 4 § 1 pkt 3
k.p.c., brak w niej mianowicie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej
do rozpoznania, co stanowi istotną wadę, której nie można usunąć w trybie
właściwym dla usuwania braków formalnych, i w związku z tym podlega odrzuceniu
a
limine
jako
niedopuszczalna.
Stanowisko
takie
prezentowane
zarówno
w doktrynie jak i orzecznictwie Sądu Najwyższego - w odniesieniu do istotnego
elementu kasacji, jakim był wymóg przedstawienia okoliczności uzasadniających jej
przyjęcie do rozpoznania – zachowało aktualność na gruncie przepisów
dotyczących skargi kasacyjnej. Spełnienie obowiązku wynikającego z art. 3983 § 1
pkt 3 k.p.c. nie może polegać na stwierdzeniu, że „zagadnieniem prawnym …jest
kwestia zastosowania do materii sprawy niniejszej przepisów art. 224 i nast. k.c.
do sytuacji, gdy powodowie zaprzestawszy być właścicielami i wieczystymi
użytkownikami spornej nieruchomości stali się jej posiadaczami samoistnymi
i dokonywali nakładów na nieruchomość, których rozliczenia domagają się
w niniejszym procesie, wymagają więc sądowej wykładni te przepisy w kontekście
zakresu władztwa powodów nad nieruchomością oraz kwestia braku zastosowania
w stanie faktycznym sprawy przepisów art. 931 i nast. k.p.c., które niewłaściwie
zinterpretowane i zastosowane przez oba sądy – legły u podstaw oddalenia
powództwa i w konsekwencji apelacji powodów”.
Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na
twierdzeniu o występowaniu w sprawie zagadnienia prawnego, bądź potrzebie
dokonania wykładni przepisów prawa sprawia, że autora skargi kasacyjnej obciąża
obowiązek sformułowaniu tego zagadnienia i wskazania argumentów, które
prowadzą do rozbieżnych ocen (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia
10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002 r., nr 1, poz. 11). Twierdzenie
o potrzebie dokonania wykładni przepisów prawa również powinno zostać
uzasadnione przez przedstawienie wywodu prawnego. W skardze kasacyjnej – jak
wskazuje
przytoczony
fragment
jej
uzasadnienia
-
brak
jest
rozważań
z przytoczeniem argumentów, które prowadziłyby do rozbieżnych ocen, skarżący
nie wykazał także, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawa.
Skarga kasacyjna niespełniająca wymagania, o którym mowa w art. 398 4 pkt
3 in fine k.p.c. podlegała więc odrzuceniu (art. 3986 § 3 k.p.c.).
Wobec tego, że skarga kasacyjna sporządzona została sprzecznie
z zasadami profesjonalizmu, należało oddalić wniosek o przyznanie kosztów nie
opłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
W judykaturze utrwalony jest pogląd, według którego czynności adwokata
ustanowionego z urzędu, które są sprzeczne z zasadami profesjonalizmu, nie
uzasadniają przyznania mu kosztów nie opłaconej pomocy prawnej (postanowienie
SN z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999, nr 6, poz.123).
jz