Supreme Court dismisses appeal on personal rights for late witness evidence deemed inadmissible due to procedural delay.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by the plaintiff against the appellate court's judgment. The plaintiff argued that the lower court incorrectly rejected the defendant's request to examine two witnesses regarding a hallway conversation, claiming this violated procedural rights. The court determined the evidence was inadmissible because the requests were filed late in the appeal stage without justification and lacked decisive significance for the final ruling on good faith. Consequently, the appeal was dismissed as it did not raise any substantial legal issues warranting review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 381 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the lower court's rejection of late evidence requests was based on procedural timeliness and the evidence held no decisive weight for the judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 732/19 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa J. D. przeciwko R. sp. z o.o. w W. o ochronę dóbr osobistych,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 maja 2020 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 2 stycznia 2019 r., sygn. akt VI ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie na oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wynikającej z naruszenia art. 381 k.p.c. przez oddalenie przez sąd drugiej instancji wniosku pozwanego o dopuszczenie dowodu z zeznań dwóch świadków.
Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sąd drugiej instancji oddalił wniosek dowodu pozwanego o przesłuchanie świadków B. P. i K. G. na treść prowadzonej między nimi rozmowy na korytarzu sądowym, dlatego że wnioski te uznał za spóźnione oraz nie mające znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Niewątpliwie wnioski te strona pozwana zgłosiła dopiero w apelacji nie wskazując w jej treści dlaczego składa je dopiero na tym etapie postępowania, a nie jeszcze w toku postępowania pierwszoinstancyjnego zaraz po przesłuchaniu powódki.
To w trakcie przesłuchania powódka powołała się na rozmowę, która miała być jej treścią. W skardze kasacyjnej skarżący nie odnosi się do powyższej kwestii powołując jedynie, że nie miał możliwości zgłoszenia takiego dowodu w pierwszej instancji. Ponadto wbrew twierdzeniom skarżących rozmowy wskazanych świadków nie miały decydującego znaczenia dla przyjęcia przez Sąd Apelacyjny, że pozwany działał w złej wierze. Z obszernego uzasadnienia Sądu wynika, że wniosek taki Sąd drugiej instancji wyprowadził z innych poczynionych ustaleń, w tym przede wszystkim sposobu prezentowania informacji o powódce w postaci swoistego serialu medialnego oraz ze względu na wybiórczy sposób prezentowania informacji pochodzących z postępowania karnego prowadzonego w USA.
Oznacza to, że nie można uznać podniesionych zarzutów za uzasadniających pogląd o oczywistej zasadności skargi.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). jw