Supreme Court dismisses cassation appeal as no new legal issue exists regarding evidence assessment freedom.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal against the lower court's decision on marital property division. The appellant argued that the principle of free evaluation of evidence under Article 233 § 1 of the Code of Civil Procedure required further judicial interpretation. The court determined that this legal issue was already extensively settled in existing case law and legal doctrine, meaning it did not constitute a new question of law warranting cassation review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 233 § 1 k.p.c.: A cassation appeal based on a 'significant legal issue' is inadmissible if the legal interpretation in question is already universally accepted in judicial practice and legal literature.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 728/16 POSTANOWIENIE Dnia 25 maja 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz w sprawie z wniosku M. J.przy uczestnictwie I. E.o podział majątku wspólnego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki od postanowienia Sądu Okręgowego w W.z dnia 19 lipca 2016 r., sygn. akt V Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 19 lipca 2016 r. Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca powołała się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, sprowadzając je do pytania o interpretację zasady swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art. 233 § 1 k.p.c.Istotność zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) konkretyzuje się w tym, że w danej sprawie występuje zagadnienie prawne mające znaczenie dla rozwoju prawa lub znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw.
Zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa, przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na przesłankę istotnego zagadnienia prawnego polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Musi przy tym chodzić o zagadnienie nowe, dotychczas nierozpatrywane w judykaturze, które zarazem ma znaczenie dla rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej (por. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).
Kwestia wykładni zasady wyrażonej w art. 233 § 1 k.p.c. była już przedmiotem wypowiedzi i wyjaśnień zarówno w judykaturze, jak i w doktrynie. W sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli wykładnia przepisu jest powszechnie przyjęta w orzecznictwie oraz w literaturze i została uwzględniona przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy (por. postanowienie z dnia 2 października 2001 r., I PKN 129/01, OSNP 2003, nr 18, poz. 436).Ponadto skarżąca powołała się jedynie na ogólną potrzebę interpretacji zasady swobodnej oceny dowodów, która może, w jej ocenie, czynić iluzoryczną zasadę odnoszącą się do orzekania wyrażoną w art. 316 k.p.c. Zaprezentowane twierdzenia skarżącej, niepoparte odpowiednią argumentacją, nie wystarczają do wykazania, by w sprawie doszło do wątpliwości, które mogłyby wyczerpywać przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). awaj