Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 71/16 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for lack of legal reasoning proving obviousness of error.

Case Number I CSK 71/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal, ordering the appellant to pay the opposing party's costs. The appellant failed to provide the required legal reasoning demonstrating that the lower court's error was obvious. Consequently, the appeal was rejected under the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal must contain distinct legal reasoning proving the obviousness of the error; mere repetition of arguments or claiming obviousness without explanation is insufficient.

Keywords

AI generated
cassation appeal obviousness of error legal reasoning requirement Civil Procedure Code dismissal of appeal

Cited Legislation

AI generated
art. 3984 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oraz uzasadnienie wniosku.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Skarżący nie przekonał zatem o spełnieniu wymienionej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. przesłanki.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej ‎do rozpoznania (art.
art. 3989 § 2 k.p.c.
przesłanki.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej ‎do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art.
art. 99 k.p.c.
98 § 1 i art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 2 pkt 6 i § 10 ust.
§ 2 pkt 6 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
oraz na podstawie § 2 pkt 6 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. (Dz.
art. 3984 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oraz uzasadnienie wniosku.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Skarżący nie przekonał zatem o spełnieniu wymienionej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
przesłanki.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej ‎do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 99 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 71/16 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa M. S.‎przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń i Reasekuracji W. S.A. w W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w (..)‎z dnia 14 października 2015 r., sygn. akt VI ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ‎i zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 3600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oraz uzasadnienie wniosku. Uzasadnienie ‎to nie może poprzestawać na powielaniu argumentów z uzasadnienia podstaw kasacyjnych, lecz musi obejmować wyodrębnioną argumentację jurydyczną przekonującą, że powołana przez skarżącego przesłanka w sprawie zachodzi. W wypadku, gdy skarżący twierdzi, że jego skarga jest oczywiście uzasadniona, powinien przedstawić argumentację prawną, wyjaśniającą w czym ta oczywistość się wyraża oraz uzasadnić to twierdzenie, przy uwzględnieniu, że „oczywistość" skargi to jej zasadność ewidentna, niewątpliwa, możliwa do stwierdzenia bez głębszej analizy (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75).

Skarga kasacyjna powoda nie przedstawia tak rozumianego uzasadnienia „oczywistości" skargi. Na tle uzasadnienia wniosku na s. 3-4 jest wyraźnie widoczne, że ocena zarzutów - a tym bardziej „oczywistości" zarzuconych uchybień, mających prowadzić do oceny o „oczywistej" zasadności skargi opartej na takich zarzutach sprowadza się do negowania swobody jurysdykcyjnej sądu w zakresie uznania ‎za odpowiednią sumy przyznanej tytułem zadośćuczynienia. Skarżący nie przekonał zatem o spełnieniu wymienionej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. przesłanki.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej ‎do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 2 pkt 6 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. (Dz. U. 2015, poz. 1804), stosowanego z mocy § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2016, poz. 1667). jw