Supreme Court dismisses cassation appeal on unjust enrichment claim where insurance contract provides legal basis for payment.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the plaintiff against the appellate court's judgment. The plaintiff argued that an insurance contract under Article 392 of the Civil Code constituted a legal basis for the defendant's payment, thereby negating the claim of unjust enrichment. The court ruled that since the payment was made pursuant to a valid contract, it was not rendered without legal ground, rendering the unjust enrichment claim inapplicable. Consequently, the cassation appeal was rejected as it did not raise any significant legal issues warranting review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 392 k.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A payment made pursuant to a valid contract constitutes a legal basis for the transfer, precluding a claim for unjust enrichment even if other elements of such a claim are present.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 70/19 POSTANOWIENIE Dnia 5 lipca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa Z. C. i E. C.-C.przeciwko […] Bank S.A. w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 lipca 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 14 lutego 2018 r., sygn. akt VI ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powodów na rzecz pozwanej kwotę 4050 (cztery tysiące pięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powód wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na występowanie na tle tej sprawy istotnego zagadnienia prawnego.
Dotyczy ono tego, czy jeśli ubezpieczający z ubezpieczonym zawrą umowę z art. 392 k.c., zaś ubezpieczającego i ubezpieczyciela już łączy umowa ubezpieczenia, gdy mocą umowy z art. 392 k.c. ubezpieczony godzi się ponieść koszty składki ubezpieczeniowej, jaką w związku z objęciem ochroną ubezpieczeniową ubezpieczonego miał ponieść ubezpieczający, a limine wyklucza uznanie, że ubezpieczony doznał zubożenia w majątku. Zagadnienie to nie przemawia jednak za przyjęciem skargi do rozpoznania, ponieważ w tej sprawie nie jest kluczowe do rozstrzygnięcia.
Trzeba zauważyć, że roszczenie z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia ma wiele przesłanek, a zubożenie jest tylko jedną z nich. Tymczasem w tej sprawie w istocie była podstawa prawna przysporzenia, którą stanowiła umowa z art. 392 k.c. Zatem, w chwili dokonywania przysporzenia, nie było to świadczenie nienależne, a skoro tak, to wysokość tego przysporzenia nie może zostać uznana za dokonaną bez podstawy prawnej, bez względu na analizę innych przesłanek roszczenia z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. awjw