Supreme Court dismisses cassation appeal on right to correction, finding no obvious legal error regarding proper defendant identification.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the editor-in-chief against a lower court's order to publish a correction. The appellant argued that the plaintiff intended to sue a different individual, making the defendant identification legally erroneous. The court rejected this claim, noting that the appellate court correctly identified the editor-in-chief as the proper defendant based on the facts at the time of filing and judgment. Consequently, the court found no obvious violation of law to warrant the cassation's admission.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admitted only if it demonstrates an obvious violation of law resulting in a clearly erroneous judgment, requiring proof of a prima facie legal error visible to basic legal knowledge.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 699/18 POSTANOWIENIE Dnia 27 maja 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa Naczelnej Izby […] w W.przeciwko Redaktorowi Naczelnemu Tygodnika "N. "o nakazanie zamieszczenia sprostowania,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 maja 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 19 czerwca 2018 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na jej oczywistej zasadności.Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, odwołanie się do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża się "oczywista zasadność" skargi oraz argumentacji wykazującej, że istotnie skarga jest oczywiście uzasadniona.
Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.). Celem sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest wykazanie oczywistego naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.).Skarżący wskazał, że oczywista zasadność skargi wyraża się w błędnym uznaniu, że powództwo w niniejszej sprawie wytoczone zostało przeciwko Redaktorowi Naczelnemu tygodnika „N.” w sytuacji, gdy analiza okoliczności sprawy, prowadzi do wniosku, że powód zamierzał pozwać T.
L. tj. podmiot, który nie jest biernie legitymowany w sprawach o nakazanie opublikowania sprostowania. Zapatrywanie to nie jest trafne. Sąd Apelacyjny – kierując się stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w uzasadnieniu wyroku z dnia 24 stycznia 2018 r., I CSK 221/17 - wyjaśnił, że rzeczywistą intencją powoda było pozwanie redaktora naczelnego tygodnika „N.”, piastowanego, w dniu składania pozwu oraz w chwili orzekania przez Sąd pierwszej instancji, przez T. L. Treść uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przekonuje o jej oczywistej zasadności.
Okoliczności wskazane przez skarżącego nie usprawiedliwiają takiej oceny zaskarżonego orzeczenia. Brak jest jakichkolwiek podstaw, aby twierdzić, że w niniejszej sprawie doszło do oczywistego naruszenia prawa. Wobec powyższego nie można uznać, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w sposób właściwy wykazana.Ze względów podanych powyżej Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw