Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal interpretation issues or precedent conflicts exist regarding Art. 365 § 1 CPC.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by G. against Z. regarding the dissolution of a company. The appellant argued that Article 365 § 1 of the Code of Civil Procedure required binding lower courts to factual findings and legal assessments from prior judgments. The court rejected this, noting that the appellant failed to demonstrate serious legal doubts or conflicting case law requiring interpretation. Consequently, the appeal was not accepted for review, and the appellant was ordered to pay the defendant's costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 365 § 1 k.p.c.: The Supreme Court does not accept cassation appeals unless serious legal doubts or conflicting case law exist; a party is not bound by the factual findings or legal reasoning of a prior judgment, only by the final result of the dispute.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 696/18 POSTANOWIENIE Dnia 27 maja 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa G. […] z/s w R. - […]przeciwko Z. spółce z o.o. w R.o rozwiązanie spółki,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 maja 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 24 maja 2018 r., sygn. akt I AGa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 2.700,00 (dwa tysiące siedemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżąca wniosła o przyjęcie skargi do rozpoznania w oparciu o drugą spośród wymienionych przesłanek. Uzasadnienie potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się jeszcze wykładni bądź jego niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2012 r., II PK 274/11, nie publ.).
Skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia odrębnej i pogłębionej argumentacji prawnej zawierającej szczegółowe omówienie wątpliwości interpretacyjnych, a w przypadku istnienia rozbieżności w judykaturze, przytoczenia odpowiednich orzeczeń (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 8 lipca 2009 r., I CSK 111/09, nie publ.; z dnia 12 grudnia 2008 r., II PK 220/08, nie publ.; z dnia 31 stycznia 2008 r., II UK 246/07, nie publ.; z dnia 13 grudnia 2007 r., I PK 233/07, OSNP 2009, nr 3-4, poz. 43; z dnia 19 października 2006 r., IV CSK 246/06; z dnia 30 maja 2005 r., I PK 23/05, nie publ.).Skarżąca wskazała, że w sprawie niniejszej zachodzi potrzeba wykładni art. 365 § 1 k.p.c. w kontekście tego, czy - a jeśli tak to w jakim zakresie - inne sądy są związane motywami i ustaleniami, które legły u podstaw wydania prawomocnego rozstrzygnięcia o określonej treści.Analiza wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, jego uzasadnienia, a także uzasadnień orzeczeń sądów obu instancji, nie daje podstaw do uznania, że rzeczywiście zachodzi wskazana przez skarżącą przesłanka potrzeby wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów.
Należy podkreślić, że ocena, czy Sąd prawidłowo konkretny przepis zastosował, nie stanowi o tym, że występuje potrzeba wykładni tego przepisu.Ubocznie należy zauważyć, że art. 365 § 1 k.p.c. był przedmiotem wielokrotnych wypowiedzi Sądu Najwyższego. W wyroku z dnia 29 września 2017 r. w sprawie o sygn. akt V CSK 10/17 (nie publ.) Sąd Najwyższy wskazał, że sąd z mocy art. 365 § 1 k.p.c. nie jest związany ani ustaleniami faktycznymi, ani ocenami prawnymi wyrażonymi w uzasadnieniu wydanego w innej sprawie wyroku. Przedmiotem prawomocności materialnej jest bowiem ostateczny rezultat rozstrzygnięcia, a nie przesłanki, które do niego doprowadziły.
Sąd nie jest więc związany z mocy art. 365 § 1 k.p.c. dokonaną w innym postępowaniu oceną istnienia konkretnego stosunku prawnego. Wyrok wiąże bowiem co do przysługiwania konkretnego roszczenia, ale nie co do oceny prawnej relacji zachodzącej między stronami, z której to roszczenie miałoby wynikać (zob. także wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 24 stycznia 2017 r., V CSK 164/16, nie publ.; z dnia 15 stycznia 2015 r., IV CSK 181/14, nie publ.; z dnia 7 grudnia 2017 r., V CSK 197/17, nie publ.).Wobec powyższego nie można przyjąć, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w sposób właściwy wykazana.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw[aw]