Supreme Court dismisses appeal on adverse possession claim due to sufficient factual findings by lower courts.

Sygn. akt I CSK 693/16 POSTANOWIENIE Dnia 10 maja 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z wniosku E. B. i C. X.‎przy uczestnictwie B. B., J. B. i Agencji Nieruchomości Rolnych‎o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 maja 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika Agencji Nieruchomości Rolnych ‎od postanowienia Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 11 marca 2016 r., sygn. akt XXVII Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. stwierdza, że każdy uczestnik ponosi koszty postępowania‎ kasacyjnego związane ze swym udziałem w sprawie.

UZASADNIENIE

Uczestnik postępowania – Agencja Nieruchomości Rolnych złożyła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 11 marca 2016 r., w którym zmieniono postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 5 listopada 2014 r. i stwierdzono, że wnioskodawcy nabyli przez zasiedzenie z dniem 8 sierpnia 2014 r. w działach po 1/2 każda z nich na współwłasność nieruchomość opisaną w pkt 1.I postanowienia Sądu Okręgowego. Postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 5 listopada 2014 r. oddalono wniosek wnioskodawczyń jako nieuzasadniony (k. 383 akt sprawy).W skardze podnoszono zarzuty naruszenia przepisów k.p.c. (art. 328 § 2 k.p.c., w zw. z art. 516 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c.) i przepisów prawa materialnego (art. 172 k.c. i art. 336 k.c.).Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, uczestnik postępowania stwierdzał, że skarga jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), a ponadto istnieje potrzeba wykładni przepisów art. 172 k.c. wywołującego rozbieżności w orzecznictwie.Sąd Najwyższy zważył co następuje:Analizując treść uzasadnienia postanowień Sądów meriti, treść skargi kasacyjnej i zawartej w niej motywacji prawnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz treść odpowiedzi na skargę (s. 544 i n. akt sprawy), Sąd Najwyższy stwierdził, że – wbrew stanowisku skarżącego – w rozpoznawanej sprawie nie występują przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c. Nie istnieje przede wszystkim potrzeba wykładni przepisów art. 172 k.c. w zakresie wskazanym przez skarżącego na s. 4 i n. uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, tj. odnośnie do samego określenia posiadania nieruchomości i zakresu tego posiadania.

Zagadnienia te mogą być przesądzane na podstawie określonego stanu faktycznego w toku postępowania o zasiedzenie nieruchomości także przez spadkobierców dotychczasowego posiadacza. Dokonane przez Sąd Okręgowy ustalenia faktyczne, dotyczące posiadania przez wnioskodawczynie oznaczonej wnioskiem nieruchomości, charakteru tego posiadania i jego przedmiotowego zakresu usprawiedliwiają w dostatecznym stopniu wniosek, że wystąpiła przesłanka samoistnego posiadania nieruchomości w rozumieniu art. 172 § 1 k.c. (por. s. 11 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia).

Stwierdzono tam m.in. to, że wnioskodawczynie od śmierci Z. X. władały nieruchomością z przekonaniem, że to nieruchomość rodzinna, oddziedziczona w ramach całego gospodarstwa rolnego po rodzicach.W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 520 § 1 k.p.c. aw