Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 692/16 AI generated

Supreme Court dismisses bankruptcy business ban appeal due to lack of statutory grounds for cassation review.

Case Number I CSK 692/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland rejected the cassation appeal filed by a shareholder against a business ban order issued in bankruptcy proceedings. The lower court found that the participant failed to timely file a request for bankruptcy declaration, which reduced the company's economic value and harmed creditors. The court ruled that the appellant did not meet the specific statutory requirements for cassation review under the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 373 ust. 1, 2 ustawy o upadłościowym i naprawczym; A cassation appeal is not admissible if the appellant fails to demonstrate that the lower court's decision violates specific statutory provisions or if the facts do not justify the relief sought under bankruptcy law.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility business ban bankruptcy failure to file bankruptcy request creditor harm assessment burden of proof appellant

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wnioskodawca podnosił, że skarga jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 k.p.c., ponieważ - jak wywodził wnioskodawca - narusza wskazane w podstawach skargi przepisy postępowania i przepis prawa materialnego (art.
Art. 373 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - prawo upadłościowe i naprawcze
3989 § 1 k.p.c., ponieważ - jak wywodził wnioskodawca - narusza wskazane w podstawach skargi przepisy postępowania i przepis prawa materialnego (art. 373 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - prawo upadłościowe i naprawcze; Dz.U.
Art. 373 ust. 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - prawo upadłościowe i naprawcze
Jednocześnie ustalony stan faktyczny mógł uzasadniać wniosek Sądu, że nie doszło do pojawienia się dalszych przesłanek orzeczenia zakazu wobec uczestnika postępowania, wynikających z art. 373 ust. 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - prawo upadłościowe i naprawcze.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 1 k.p.c
Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wnioskodawca podnosił, że skarga jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 k.p.c., ponieważ - jak wywodził wnioskodawca - narusza wskazane w podstawach skargi przepisy postępowania i przepis prawa materialnego (art.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Analizując treść uzasadnień obu Sądów meriti, treść wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i ich motywację prawną, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie występuje przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 692/16 POSTANOWIENIE Dnia 10 maja 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z wniosku […] J. S.A. w W.‎przy uczestnictwie A. P.‎o orzeczenie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 maja 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy ‎od postanowienia Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 23 lutego 2016 r., sygn. akt XXIII Ga […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca […] „J.” S.A. złożył wniosek o orzeczenie wobec uczestnika postępowania A. P. zakazu prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek, pełnienia funkcji członka zarządu rady nadzorczej, reprezentanta lub pełnomocnika w spółce handlowej, przedsiębiorstwie państwowym, spółdzielni, fundacji lub stowarzyszeniu na okres siedmiu lat. Sąd Rejonowy orzekł zgodnie z wnioskiem, a Sąd Okręgowy - rozpatrując apelację wnioskodawcy - zmienił postanowienie Sądu pierwszej instancji i wniosek oddalił jako nieuzasadniony.

W skardze kasacyjnej wnioskodawcy podnoszono zarzuty naruszenia prawa procesowego i prawa materialnego. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wnioskodawca podnosił, że skarga jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 k.p.c., ponieważ - jak wywodził wnioskodawca - narusza wskazane w podstawach skargi przepisy postępowania i przepis prawa materialnego (art. 373 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - prawo upadłościowe i naprawcze; Dz.U. z 2013 r.; n r 277, poz. 535 ze zm.). Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Analizując treść uzasadnień obu Sądów meriti, treść wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i ich motywację prawną, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie występuje przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Wbrew stanowisku skarżącego wnioskodawcy, wniesiona skarga kasacyjna nie jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Na podstawie dokonanych ustaleń faktycznych Sąd Okręgowy doszedł do wniosku, że uczestnik postępowania dopuścił się zawinionego niezgłoszenia w terminie wniosku o ogłoszenie upadłości (s. 6 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia).

Jednocześnie ustalony stan faktyczny mógł uzasadniać wniosek Sądu, że nie doszło do pojawienia się dalszych przesłanek orzeczenia zakazu wobec uczestnika postępowania, wynikających z art. 373 ust. 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - prawo upadłościowe i naprawcze. Chodzi o skutki wspomnianego zaniechania ‎w postaci obniżenia wartości ekonomicznej przedsiębiorstwa upadłego i rozmiar pokrzywdzenia wierzycieli. W tym zakresie wywody Sądu Okręgowego należy uznać za przekonywające. Trafna jest również uwaga, że ciężar wykazania wszystkich przesłanek orzeczenia zakazu określonego w art. 373 ust. 1 ustawy ‎z dnia 28 lutego 2003 r. obciąża wnioskodawcę, a z przebiegu postępowania dowodowego nie wynika, że doszło do naruszenia tej reguły.

Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). aw jw