Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue or obvious justice exists.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to admit the cassation appeal for examination, citing Article 3989 § 1 of the Code of Civil Procedure. The appellant argued that a new procedural requirement regarding mediation attempts created a legal issue requiring Supreme Court interpretation, but the Court found this merely a question of fact irrelevant to the final judgment. Consequently, the appeal was rejected because it lacked both a significant legal question and obvious justice.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court must admit a cassation appeal only if a significant legal issue exists, there is a need for interpretation of laws raising serious doubts, or the appeal is obviously justified; otherwise, the appeal is dismissed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 69/17 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa E. O.przeciwko D. W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 czerwca 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w W.z dnia 20 lipca 2016 r., sygn. akt V Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w W. radcy prawnemu K. J.-K. tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu pozwanemu w postępowaniu kasacyjnym kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występowaniu istotnego zagadnienia prawnego oraz na twierdzeniu o jej oczywistej zasadności.
Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. Przedstawiony wywód dotyczący konieczności zastosowania art. 187 § 1 pkt 3 k.p.c. nie stanowi zagadnienia prawnego, które wymagałoby rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy. Skarżący zmierza jedynie do uzyskania odpowiedzi na pytanie, czy wprowadzony w trakcie trwania postępowania wymóg zawarcia w pozwie informacji o podjęciu próby ugodowej nakładał na powódkę obowiązek wezwania pozwanego do spełnienia świadczenia przed wystąpieniem na drogę sądową. Tak postawione pytanie nie pozostaje jednak w związku z okolicznościami sprawy, a udzielona na nie odpowiedź nie miałaby znaczenia dla mającego zapaść rozstrzygnięcia.
Nie można dopatrzeć się także w treści skargi zarzutów mogących uzasadnić jej oczywistą zasadność. Skarga została oparta w zasadzie wyłącznie na zarzucie naruszenia art. 5 k.c. Skarżący nie sformułował jednak, jaka zasada współżycia społecznego przeciwstawia się dochodzeniu przez właściciela odszkodowania za bezumowne korzystanie z jego nieruchomości. Powoływanie się przy tym przez skarżącego na „niejasne” okoliczności, w jakich powódka nabyła lokal nie pozostaje w związku z rozpoznawaną sprawą, której przedmiotem jest uiszczenie należnego właścicielowi wynagrodzenia za korzystanie z lokalu.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). Sąd Najwyższy przyznał pełnomocnikowi skarżącego zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu na podstawie § 8 pkt 6 w zw. z § 16 ust. 4 pkt 1 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016, poz. 1715). awaj