Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error under Polish Civil Procedure Code.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by M. C. against the Regional Court's judgment regarding personal rights protection. The appellant failed to demonstrate an obvious legal error or a significant issue of law requiring Supreme Court review. Consequently, the appeal was rejected, and the appellant was ordered to pay the costs of the cassation proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court accepts a cassation appeal only if the appellant proves an obvious legal error or a significant issue of law, requiring a prima facie contradiction with statutory provisions or established interpretation rules.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 69/14 POSTANOWIENIE Dnia 22 października 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z powództwa M. C.przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego w S.o ochronę dóbr osobistych i zadośćuczynienie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 października 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. przyznaje adw. T. Z. ze środków Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 1.170 (jeden tysiąc sto siedemdziesiąt) złotych podwyższoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym;
3. zasądza od powoda na rzecz pozwanego Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1.170 (jeden tysiąc sto siedemdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
W związku ze skargą kasacyjną powoda M. C. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 5 września 2013 r. oddalającego jego apelację od wyroku Sądu Okręgowego w T. oddalającego powództwo skierowane przeciwko Skarbowi Państwa – Prezesowi Sądu Rejonowego w S. o ochronę dóbr osobistych i zadośćuczynienie zważyć należy, co następuje:Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji silnie nacechowanym pierwiastkiem publicznoprawnym, a jej rolą nie jest korygowanie wszelkich orzeczeń sądowych zawierających ewentualne uchybienia, ponieważ tę funkcję realizują zwyczajne środki zaskarżenia i skarga o wznowienie postępowania.
Skarga kasacyjna służy ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój jurysprudencji i prawa pozytywnego oraz eliminowanie orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem. Taka konstrukcja i rola skargi kasacyjnej powoduje konieczność poddania jej kontroli wstępnej pod kątem spełniania kryteriów kwalifikujących do przedstawienia skargi Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania.Stosownie do 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Oparcie wniosku na przesłance oczywistej zasadności skargi wymaga wykazania przez skarżącego niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka (prima facie) bez konieczności pogłębionej analizy, sprzeczności wykładni lub zastosowania prawa materialnego lub procesowego z brzmieniem przepisów lub powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (por. nie publikowane postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08).
Skarżący powinien zawrzeć w skardze wyodrębniony wywód prawny wskazujący, w czym przejawia się „oczywistość” naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego (por. nie publikowane postanowienia SN: z dnia 5 września 2008 roku, I CZ 64/08, dnia 19 grudnia 2001 roku, IV CZ 200/01, z dnia 9 czerwca 2008 roku, II UK 37/08). W zaskarżonym orzeczeniu Sąd Apelacyjny w […], dostrzegając uchybienia proceduralne sądu karnego, wskazał, że z uwagi na poddanie przez Sąd Okręgowy w T. w wyroku z dnia 22 listopada 2007 roku w sprawie II […] Ka […], kontroli apelacyjnej całego zaskarżonego przez powoda wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 19 czerwca 2007 roku (II K […]) w zakresie wszystkich objętych wyrokiem czynów i w odniesieniu do winy i kary, nie doszło do naruszenia wskazanego przez powoda dobra osobistego w postaci prawa do zaskarżenia całości wyroku, uzasadniającego sformułowane w pozwie żądanie.
Skarżący nie wykazał więc kwalifikowanej wadliwości zaskarżonego wyroku w przedstawionym wyżej i utrwalonym w orzecznictwie rozumieniu „oczywistej zasadności” skargi kasacyjnej, stąd na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c.. orzeczono jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego w odniesieniu do pełnomocnika powoda z urzędu znajduje oparcie w art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r.- Prawo o adwokaturze (tekst jedn. Dz.U.2009, nr 146, poz.1188) oraz § 2 ust. 2 i 3, § 13 ust. 4 pkt 2 w związku z § 11 ust.1 punkt i § 6 punkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.
Dz.U.2013, poz. 461 - j.t.).O kosztach postępowania kasacyjnego na rzecz pozwanego, który wniósł w terminie odpowiedź na skargę kasacyjną, orzeczono na podstawie art. 98 i art. 99 w związku z art. 108 w związku z art. 39821 i 391§ 1 k.p.c..aw