Cassation appeal dismissed for inadmissible factual dispute violating the binding nature of second-instance findings.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal because the appellant's core argument was a dispute over the factual findings established by the lower court. The material facts concerned vulgar words spoken by the defendant, and the appellant claimed these facts were incorrect to support their claim for personality rights protection. The court ruled that such arguments are inadmissible because the Supreme Court is bound by the factual determinations of the second instance and cannot re-evaluate them.
Legislator headnote
AI generatedArt. 39813 § 2 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.: The Supreme Court is bound by the factual findings of the second instance, making any cassation appeal based on a dispute over those facts inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 686/19 POSTANOWIENIE Dnia 31 sierpnia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie z powództwa D. K.przeciwko M. W.o ochronę dóbr osobistych,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 sierpnia 2020 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 3 kwietnia 2019 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od skarżącej na rzecz pozwanego 810 (osiemset dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Powódka D. K. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 3 kwietnia 2019 r. W podstawach skargi powołała się na naruszenie art. 23, 24 oraz art. 448 k.c. przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a także art. 6 k.c. przez niezastosowanie. Powołała się również na naruszenie art. 235 § 1 w związku z art. 391 § 1, art. 365 § 1 k.p.c., art. 231 k.p.c. w związku z art. 6 k.c., art. 244. 245 i 308 § 1 w związku z art. 227 k.p.c., art. 232 zd. 2 w związku z art. 227 k.p.c., art. 233 § 1 w związku z art. 328 § 2 k.p.c. oraz art. 316 § 1 w związku z art. 391 § 1 k.p.c., art. 382 i 386 § 1 k.p.c. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca oparła na przesłance uregulowanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. W konkluzji wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, względnie o orzeczenie co do istoty sprawy przez oddalenie apelacji.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Pomimo powołania w podstawach skargi szeregu przepisów prawa materialnego i procesowego, uzasadnianego twierdzeniem o niezrealizowaniu w toku postępowania apelacyjnego funkcji rozpoznawczej i kontrolnej Sądu drugiej instancji pomimo podejmowanych czynności decyzyjnych, istota skargi kasacyjnej sprowadza się do polemiki z ustaleniami faktycznymi.
Poczynione w sprawie ustalenia dotyczyły słów wypowiedzianych przez pozwanego, miejsca w jakim wypowiedź nastąpiła, tego, czy skarżąca mogła te słowa słyszeć, czy też nie.Należy w związku z tym podkreślić, że ustawodawca wyraźnie uregulował w art. 39813 § 2 k.p.c., iż w postępowaniu kasacyjnym nie jest dopuszczalne powołanie nowych faktów i dowodów, a Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia.Wiążące Sąd Najwyższy ustalenia wskazują, że materiał dowodowy potwierdził użycie słów wulgarnych, jednak innych niż te, które uzasadniać miały roszczenie o ochronę dóbr osobistych.
Wywód skarżącej oparty jest zatem na innym niż rzeczywiście ustalonym stanie faktycznym i nie zmienia tego powoływanie się w skardze na liczne zarzuty naruszenia norm proceduralnych. Zarzuty o charakterze zarówno materialnoprawnym jak i procesowym zmierzają zatem w istocie do niedopuszczalnej polemiki z ustaleniami faktycznymi. W tej sytuacji rozstrzyganie przez Sąd Najwyższy o zasadności skargi kasacyjnej nie może realizować publicznoprawnej funkcji tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia, a każdy zarzut skargi kasacyjnej, który ma na celu polemikę z ustaleniami faktycznymi sądu drugiej instancji, chociażby pod pozorem kwestionowania wykładni lub niewłaściwego zastosowania określonych przepisów prawa materialnego, z uwagi na jego sprzeczność z art. 3983 § 3 k.p.c. jest a limine niedopuszczalny.Wobec powyższego, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c.jw