Supreme Court dismisses appeal on easement creation, finding no legal conflict regarding good faith presumption.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by W.P. and A.P. against the lower court's ruling on the creation of a transmission easement. The appellants argued that existing Supreme Court decisions created a legal conflict regarding the interpretation of good faith under Article 7 of the Civil Code, specifically concerning the burden of proof for transmission infrastructure. The Court rejected this claim, stating that the cited precedents are consistent and that the lack of an administrative decision does not automatically rebut the statutory presumption of good faith, which remains a matter of factual assessment in each specific case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 7 k.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: The Supreme Court will not admit a cassation appeal unless there is a significant legal issue or a serious need for interpretation; in this case, no such issue exists as the cited precedents are consistent and the presumption of good faith is not rebutted merely by the absence of an administrative decision.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 686/17 POSTANOWIENIE Dnia 28 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku W.P. i A.P. przy uczestnictwie P. S.A. w L. o ustanowienie służebności przesyłu,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 listopada 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 26 stycznia 2017 r., sygn. akt I Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opierają wniosek o przyjęcie skargi na potrzebie wykładni przepisów prawnych budzących wątpliwości oraz oczywistej zasadności skargi.
Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. W odniesieniu do kwestii potrzeby wykładni przepisów prawnych skarżący uznają, że zachodzi rozbieżność co do wykładni art. 7 k.c. w zakresie oceny dobrej wiary przedsiębiorstwa przesyłowego (lub jego poprzednika prawnego) przy rozpoczynaniu posiadania nieruchomości w zakresie prowadzącym do zasiedzenia służebności gruntowej odpowiadającej swą treścią służebności przesyłu. Wskazanej rozbieżności jednak nie sposób dostrzec. Powołane przez skarżących dwa orzeczenia Sądu Najwyższego nie pozostają ze sobą w żadnej sprzeczności.
Z samego faktu, że przedsiębiorca przesyłowy nie może wykazać dowodem w postaci decyzji administracyjnej podstawy ustanowienia urządzeń przesyłowych, nie wynika obalenie domniemania prawnego dobrej wiary z art. 7 k.c. Zagadnienie to pozostaje zawsze w ocenie faktycznej konkretnej sprawy. W okolicznościach tej sprawy poczyniono ustalenia faktyczne, które wiążą sąd, iż na podstawie przedstawionych dowodów należy przyjąć dobrą wiarę uczestnika postępowania. Sąd nie przyjął zaś - jak sugeruje wniosek skarżących - ogólnej interpretacji art. 7 k.c., która nie apriorycznie dopuszczałaby lub wykluczała obalenie tego domniemania drogą innych środków dowodowych niż dokumenty.
Szczegółowa analiza treści skargi prowadzi do wniosku, że nie jest ona oczywiście uzasadniona. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). jw