Supreme Court dismisses appeal as no legal issue exists since lower courts correctly found administrative acts sufficient.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal, ruling that no significant legal question warranted its review. The appellant argued that a ministerial order for building expansion should be treated as a substitute for a formal permit decision under the Urban Planning Law. However, the court noted that both lower instances had already determined that the entire factual context, including the ministerial order, satisfied the statutory requirements for such an expansion. Consequently, the court deemed any hypothetical answer to the legal question pointless and dismissed the appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court may accept a cassation appeal only if a significant legal issue exists or if there is a need for interpretation of legal provisions raising serious doubts or causing inconsistencies in case law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 672/13 POSTANOWIENIE Dnia 8 lipca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa Miasta W.przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości […] w W,o uchylenie uchwały,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lipca 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 21 maja 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występowaniu w sprawie zagadnienia prawnego sprowadzającego się do pytania, czy dokonanie rozbudowy bądź przebudowy budynku na podstawie zarządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 29 lipca 1981 r. może być uznane za zdarzenie sprawcze zastępujące wydanie decyzji w przedmiocie zezwolenia na rozbudowę lub przebudowę polegającą na zwiększeniu liczby lokali w rozumieniu art. 24 ust. 3 u.g.g.
Stanowiska skarżącej nie sposób jednak podzielić. W okolicznościach sprawy zarówno Sąd pierwszej, jak i drugiej instancji uznały, że nie tylko same decyzje wydane na podstawie wyżej wskazanego zarządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska dotyczące przebudowy i rozbudowy pomieszczeń, ale całokształt okoliczności sprawy, w tym wyprowadzone na podstawie domniemań faktycznych ustalenia dotyczące celu i podstawy wydanych decyzji prowadzą do wniosku, że spełnione zostały wymagania art. 24 ust. 3 u.g.g.
Przepis ten wspomina zaś jedynie o tym, że o rozbudowie lub przebudowie skutkującej powiększeniem się liczby lokali w budynku decyduje organ administracji państwowej, nie wskazując formy takiego rozstrzygnięcia. W świetle więc niepodważenia w skardze kasacyjnej powyższych ustaleń ewentualne udzielenie odpowiedzi na przedstawione zagadnienie prawne jest bezcelowe. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).aw