Supreme Court dismisses cassation appeal as it challenges established facts rather than raising a significant legal issue.

Sygn. akt I CSK 669/16 POSTANOWIENIE Dnia 4 stycznia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku M. M., X. M., M. Z. i A. M.‎przy uczestnictwie P. K., E. C. i J. B.‎o dział spadku i podział majątku wspólnego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 stycznia 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania J. B.od postanowienia Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 24 marca 2016 r., sygn. akt V Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) przyznaje radcy prawnej J. W. od Skarbu‎ Państwa - Sądu Okręgowego w W. kwotę 5400‎ (pięć tysięcy czterysta) zł, powiększoną o należny podatek‎ od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów pomocy‎ prawnej udzielonej uczestniczce z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Uczestniczka zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu Sądu Okręgowego z dnia 24 marca 2016 r. naruszenie - w różnych układach i powiązaniach - art. 13 § 2, art. 217, 233 § 1, art. 286, 278 § 1, art. 328 § 2, art. 378 § 1, art. 382, 391, 619 i 623 k.p.c., art. 211, 213, 214 i 1070 k.c. oraz art. 21 ust. 1, art. 23 i 64 Konstytucji, a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniła oczywista jej zasadnością ze względu na rażące naruszenie prawa materialnego oraz występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, wiążącego się z niepowołaniem innego biegłego z zakresu wyceny nieruchomości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Kwestia podniesiona w skardze kasacyjnej nie jest niewątpliwie takim zagadnieniem. Jest w istocie wyrazem niedopuszczalnej w postępowaniu kasacyjnym polemiki z dokonanymi w sprawie ustaleniami faktycznymi (por. art. 3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c.).

Nie jest spełniona także przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. W art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym tej przesłanki, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, 13 kwietnia 2016 r., V CSK 622/15).

Przytoczone w skardze kasacyjnej okoliczności powinny jednoznacznie wskazywać na to, że w zasadniczym postępowaniu skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła. W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia żadnego z przepisów prawa materialnego powołanych w skardze dla wykazania omawianej przesłanki. Z przedstawionych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Podstawę rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestniczce postępowania z urzędu w postępowaniu kasacyjnym stanowiły przepisy § 4 ust. 1 i 3, § 8 pkt 7 i § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U.2015.1805) w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U.2016.1715). [aw]jw