Polish Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious legal error under Art. 3989 § 1 k.p.c.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a lower court's decision regarding a servitude dispute. The appellants argued for admission based on an obvious legal error, but the court found their justification insufficient as it relied on inadmissible factual challenges. Consequently, the appeal was rejected because the required standard of an obvious violation of law was not met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; A cassation appeal for admission must demonstrate an obvious legal error evident without deep analysis, and appeals based on factual disputes or inadmissible arguments fail to meet this threshold.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 659/13 POSTANOWIENIE Dnia 8 lipca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku T. W. i S. W.przy uczestnictwie M. F., A. B., B. B. i M. O.o zasiedzenie służebności gruntowej przejazdu, przechodu i przegonu,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lipca 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcówod postanowienia Sądu Okręgowego w K.z dnia 26 marca 2013 r., sygn. akt I Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Powód w skardze kasacyjnej wniesionej od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 marca 2013 r. wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku nie pozwala na stwierdzenie, że powołane przesłanki zostały wykazane.Powołując się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej jako przesłankę wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, skarżący powinien wykazać, że w sprawie doszło do kwalifikowanego, tj. oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy oraz że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadł w Sądzie drugiej instancji wyrok oczywiście wadliwy (tak m. in. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 2007 r.
II CSK 184/07, niepubl.).Skarżący nie wykazał tak rozumianej oczywistej zasadności. Sąd drugiej instancji odniósł się do materiału dowodowego zgromadzonego przez Sąd I instancji, w szczególności do opinii biegłych i w oparciu o to wydał postanowienie, częściowo zmieniające orzeczenie. Podnieść też trzeba, że znaczna część uzasadnienia oczywistej zasadności skargi kasacyjnej opiera się na niedopuszczalnych w postępowaniu kasacyjnym zarzutach dotyczących ustalenia faktów i oceny dowodów.Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). aw