Supreme Court dismisses bankruptcy trustee's appeal for non-obvious procedural errors regarding res judicata application.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland rejected the bankruptcy trustee's cassation appeal against the appellate court's judgment. The trustee argued that lower courts ignored his evidence requests due to a misapplication of res judicata, claiming this violated his right to a fair trial. The court found these errors were not obvious violations of law sufficient to warrant cassation review, as the dismissal of evidence requests logically followed the established principle of res judicata.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 365 § 1 k.p.c. w zw. z art. 366 k.p.c.; A cassation appeal is not admissible if alleged procedural errors are not obvious violations of law or do not clearly affect the judgment's outcome.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 640/16 POSTANOWIENIE Dnia 28 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa Syndyka Masy Upadłości D. Spółki z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w S.przeciwko Skarbowi Państwa - Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 grudnia 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 14 stycznia 2016 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej wniesionej przez powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 14 stycznia 2016 r. wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oparty został na przesłance oczywistej zasadności skargi.Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi w interesie powszechnym. Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania, oraz zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor generalny i abstrakcyjny (postanowienie SN z dnia 7 kwietnia 2009 r., II CSK 13/09, wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r.
II CSK 126/05, postanowienie SN z dnia 4 lutego 2000 r., nie publ.).Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, albo też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę. Dotyczy to takiego orzeczenia, które w sposób widoczny już na pierwszy rzut oka narusza porządek prawny w praworządnym państwie.Powód wiąże oczywistą zasadność wniesionej skargi z podnoszonymi w jej podstawie zarzutami naruszenia art. 385, art. 386 § 4, art. 227 w zw. z art. 217 k.c. § 1 k.p.c. oraz art. 227 w zw. z art. 278 § 1 k.p.c. przez pominięcie przez Sądy obu instancji jego wniosków dowodowych, w oparciu o uznanie res iudicata.
Finalnie uchybienie to - jak podnosi - przełożyło się na ocenę stanu faktycznego i spowodowało znaczne ograniczenie powoda w korzystania z prawa do sądu. Zarzuty te nie uzasadniają jednak oczywistej zasadności wniesionej skargi, której nie można łączyć z zarzutem oczywiście błędnego ustalenia stanu faktycznego, ani też z zarzutem niewłaściwej oceny dowodów (art. 3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c.). Nie mają one przy tym postaci kwalifikowanej we wskazanym wcześniej rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Pominięcie dowodów wnioskowanych przez powoda jest bowiem logiczną konsekwencją przyjętego przez Sądy obu instancji stanu związania, zgodnie z art. 365 § 1 k.p.c. w zw. z art. 366 k.p.c., treścią uprzednio rozstrzygnięcia zapadłego w innej sprawie wyłączającego ponowną ocenę objętych nim okoliczności, błędnie utożsamianego przez skarżącego ze stanem powagi rzeczy osądzonej (res iudicata).
Natomiast zarzucanego w skardze kasacyjnej uchybienia przepisom art. 365 § 1 k.p.c. w zw. z art. 366 k.p.c. powód nie kwalifikuje, w ramach wskazanej w niej przyczyny kasacyjnej z art. 3984 § 1 pkt 4 k.p.c., jako oczywistej.W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, która Sąd Najwyższy w granicach zaskarżenia bierze pod rozwagę z urzędu.Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 102 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., orzeczono jak w sentencji. jw