Legislator Case Law & Legislation
I CSK 6058/22 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal on mental health hospitalization admission under Polish law.

Case Number I CSK 6058/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a patient regarding her admission to a psychiatric hospital. The lower courts ruled that the patient met the legal criteria for involuntary admission based on expert findings of imminent danger to her life. The Supreme Court held that the appeal lacked merit because the lower courts correctly applied the law to the established facts without needing a third-instance review.

Legislator headnote

AI generated

Art. 23 ust. 1 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the lower court's decision does not involve an obvious violation of law or a clear error in applying statutory provisions to undisputed facts.

Keywords

AI generated
cassation appeal dismissal mental health admission involuntary hospitalization imminent danger to life Polish Civil Procedure Code psychiatric care law third instance review

Cited Legislation

AI generated
Art. 23 ust. 1 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego
art. 23 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego.
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia złożyła uczestniczka, wnosząc o jej przyjęcie do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Oczywistą zasadność skargi uczestniczka wiązała z błędnym zastosowaniem przez sądy przepisów prawa materialnego, tj.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia złożyła uczestniczka, wnosząc o jej przyjęcie do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Art. 13 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia złożyła uczestniczka, wnosząc o jej przyjęcie do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia złożyła uczestniczka, wnosząc o jej przyjęcie do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 39813 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 39813 § 2 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
I CSK 475/18
Supreme Court dismisses appeal for non-obviousness of error regarding evidence and civil code application.
IV CSK 506/17
Supreme Court dismisses appeal for lack of legal interest and failure to prove obvious legal violation.
IV CSK 529/17
Cassation appeal dismissed for lack of obvious legal error prima facie under Polish Civil Procedure Code.
II CSK 728/17
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error regarding possession characterization.
II CSK 2/18
Supreme Court dismisses cassation appeal as not obviously justified, citing procedural time limits and expert opinion errors.
I CSK 798/17
Supreme Court dismissed cassation appeal for lack of legal issue and obvious justification under Civil Procedure Code.
I CSK 36/18
Supreme Court dismissed cassation appeal on lease contract damages, finding no obvious legal error in lower court's fact-finding.
I CSK 42/18
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error and procedural defects.
II CSK 71/18
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error under Civil Procedure Code Art. 3989.
IV CSK 534/17
CPC appeal dismissed for lack of obvious legal error in land boundary delimitation case.
III CSK 291/17
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of universal legal value and failure to prove obvious error.
V CSK 650/15
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to meet statutory admissibility requirements under Polish Civil Procedure Code.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 6058/22 POSTANOWIENIE Dnia 29 listopada 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Krajewski w sprawie wszczętej z urzędu z udziałem D. T.‎o stwierdzenie zasadności przyjęcia do szpitala psychiatrycznego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 listopada 2022 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki od postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu ‎z 8 lipca 2022 r., sygn. akt XV Ca 131/22, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 8 lipca 2022 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu oddalił apelację uczestniczki od postanowienia Sądu Rejonowego Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z 14 października 2021 r. stwierdzającego zasadność przyjęcia uczestniczki do szpitala psychiatrycznego. Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia złożyła uczestniczka, wnosząc o jej przyjęcie do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Oczywistą zasadność skargi uczestniczka wiązała z błędnym zastosowaniem przez sądy przepisów prawa materialnego, tj. art. 23 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Skarga kasacyjna stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, wyrażającym się w szczególności w konieczności zapewnienia jednolitej wykładni i jednolitego stosowania prawa.Skarżąca oparła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., tj. oczywistym uzasadnieniu skargi.

Przesłanka ta byłaby spełniona, gdyby zaskarżone orzeczenie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy. Uznanie oczywistej wadliwości orzeczenia wymaga wykazania jego sprzeczności z przepisami prawa niepodlegającymi różnej wykładni i niepozostawiającymi sądowi swobody oceny albo z podstawowymi zasadami orzekania (zob. postanowienia SN: z 20 marca 2019 r., I CSK 475/18; z 11 kwietnia 2018 r., IV CSK 506/17; z 16 kwietnia 2018 r., IV CSK 529/17; z 18 kwietnia 2018 r., II CSK 728/17; z 15 maja 2018 r., II CSK 2/18; z 10 maja 2018 r., I CSK 798/17; z 23 maja 2018 r., I CSK 36/18; z 29 maja 2018 r., I CSK 42/18; z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18; z 16 kwietnia 2018 r., IV CSK 534/17; z 12 marca 2018 r., III CSK 291/17; z 22 kwietnia 2016 r., V CSK 650/15).Skarżąca nie wykazała oczywistej wadliwości zaskarżonego orzeczenia w powyższym rozumieniu.

Przede wszystkim należy zaznaczyć, że postępowanie kasacyjne nie stanowi trzeciej instancji sądowej. Rolą Sądu Najwyższego nie jest dokonywanie ustaleń faktycznych w sprawie, prowadzenie postępowania dowodowego ani ocena dowodów. Zgodnie z art. 39813 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia. Jednym z ustaleń faktycznych w rozpoznawanej sprawie, którym Sąd Najwyższy pozostaje związany, jest zakwalifikowanie uczestniczki przez biegłego specjalistę jako osoby chorej psychicznie w dniu przyjęcia jej do szpitala, z jednoczesny stwierdzeniem, że choroby psychicznej nie można utożsamiać z chorobą przewlekłą, a zachowanie uczestniczki zagrażało bezpośrednio jej życiu.

Tak poczynione ustalenie w zestawieniu z art. 23 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego nie pozwala na podzielenie poglądu o oczywistej zasadności skargi. Skoro bowiem skarżąca została w dniu przyjęcia do szpitala uznana za osobę chorą psychicznie, która z powodu tej choroby zagrażała bezpośrednio własnemu życiu, to zaktualizowała się dyspozycja powołanego przepisu pozwalająca na przyjęcie jej do szpitala bez zgody wymaganej w art. 22 ustawy. Sąd, stwierdzając zasadność przyjęcia uczestniczki do szpitala psychiatrycznego, w tak ustalonym stanie faktycznym nie naruszył w sposób oczywisty przepisów prawa materialnego.Z tych przyczyn należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). l.nał