Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of serious legal question under Civil Procedure Code.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal, refusing to admit it for consideration. The appellant argued that the legal issue regarding Article 827 § 1 of the Civil Code required interpretation due to its social importance and potential judicial inconsistencies. The court rejected this, finding the appellant failed to demonstrate a serious legal question or a divergence in case law, as required by the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is admitted only if the appellant demonstrates a serious legal question, a need for interpretation of laws raising serious doubts, or a divergence in case law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 60/17 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa J. W.przeciwko […] Towarzystwu Ubezpieczeń S.A. w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 13 października 2016 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powódki na rzecz strony pozwanej kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. - zważywszy zwłaszcza, że zaskarżone orzeczenie cechuje się prawomocnością - może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.We wniesionej przez powódkę skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparty został na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Sformułowane w ujęciu strony skarżącej w pkt II na s. 2 zagadnienie nie odpowiada wymaganiu przewidzianemu w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sprowadza się ono do akcentowania powszechnego i społecznie doniosłego charakteru zagadnienia prawnego, którego istota nie została jednak zaprezentowana.
Również wystąpienie przesłanki, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. nie zostało wykazane. Skarżąca nie wskazała bowiem przyczyny, dla której zachodzi potrzeba dokonania wykładni przepisu art. 827 § 1 k.c. w określonym brzmieniu, ponieważ nie wyjaśniła w uzasadnieniu wniosku na czym polega ewentualna rozbieżność w orzecznictwie sądów co do wykładni powyższego przepisu.W tym stanie rzeczy należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 2 pkt 6 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. (Dz.U. 2015, poz. 1804) w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. (Dz.U.2016, poz. 1667). awjw