Supreme Court dismisses cassation appeal as no significant legal issue exists regarding withdrawal of joint claims.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the defendant company's cassation appeal against the appellate court's dismissal of its objection. The appellant argued that withdrawing a lawsuit by one member of a joint claim group should terminate the entire proceedings, citing specific civil procedure articles. The court determined that the lower courts correctly identified the issue as a common legal doubt rather than a significant one requiring Supreme Court review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court may accept a cassation appeal only if a significant legal issue exists, a serious legal doubt requires interpretation, or the proceedings are invalid; mere common legal doubts do not justify acceptance.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 584/16 POSTANOWIENIE Dnia 6 marca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka w sprawie z powództwa J. J., D. J., X. J., P. M., Z. M., Y. M., A. L. i E. K.przeciwko S. […] sp. z o.o. w W.o uchylenie uchwały,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 marca 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 23 maja 2016 r., sygn. akt VI ACz […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego Sądowi, który wyda orzeczenie kończące postępowanie w sprawie.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: 1.w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,2.istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,3.zachodzi nieważność postępowania lub 4.skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Przytoczony przepis pozwala Sądowi Najwyższemu na wstępną, merytoryczną ocenę wniesionej skargi kasacyjnej i zbadanie, czy za jej rozpoznaniem przemawia interes społeczny, skarga kasacyjna bowiem jest środkiem prawnym funkcjonującym przede wszystkim w interesie publicznym, który z kolei przemawia za skoncentrowaniem się Sądu Najwyższego na sprawach najpoważniejszych i precedensowych.Pozwana spółka złożyła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 23 maja 2016 r., oddalającego jej zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 8 czerwca 2015 r., którym Sąd Okręgowy umorzył postępowanie w sprawie z powództwa E. K. przeciwko pozwanej o uchylenie uchwały wspólników.
Powołując się na naruszenie art. 73 § 2 w związku z art. 355 § 1 i art. 386 § 1 oraz art. 397 § 2 zd. pierwsze i art. 391 § 1 k.p.c., wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 8 czerwca 2015 r. i umorzenie postępowania w całości, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca powołała się na przesłankę wskazaną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Twierdziła, że w sprawie występują istotne zagadnienia prawne, które ujęła w dwóch pytaniach:- czy cofnięcie pozwu bez zrzeczenia się roszczenia przez jednego z kilkorga powodów w sytuacji, gdy po stronie powodowej występuje współuczestnictwo jednolite niebędące współuczestnictwem koniecznym, skutkuje umorzeniem postępowania w całości (tj. wobec wszystkich powodów, których łączy współuczestnictwo jednolite dowolne), czy też skutkuje umorzeniem postępowania jedynie w stosunku do tego z powodów, który złożył oświadczenie o cofnięciu pozwu?- czy złożenie oświadczenia o cofnięciu powództwa bez zrzeczenia się roszczenia przez jednego ze współuczestników jednolitych niebędących współuczestnikami koniecznymi wymaga, dla wywołania skutku w postaci umorzenia postępowania w całości, uzyskania zgody pozostałych współuczestników?Analiza wywodów zawartych w uzasadnieniu skargi kasacyjnej prowadzi do wniosku, że skarżąca nie przytoczyła argumentów, świadczących o występowaniu w niniejszej sprawie przesłanki, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. W powołanym przepisie chodzi o zagadnienie prawne obejmujące poważną wątpliwość prawną, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie sądowym, którego wyjaśnienie będzie miało znaczenie zarówno dla praktyki sądowej, jak i dla rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej.
Chodzi jednak wyłącznie o poważne wątpliwości, wykraczające poza poziom zwykłych wątpliwości prawnych, które powstają niemal w każdym procesie decyzyjnym. Oddalając zażalenie pozwanej, Sąd Apelacyjny przyjął, że między powódką E. K. a pozostałymi powodami zachodzi współuczestnictwo jednolite, ponieważ zgodnie z art. 254 § 1 k.s.h. prawomocny wyrok uchylający uchwałę ma moc obowiązującą między spółką a wszystkimi wspólnikami oraz w stosunkach między spółką a członkami organów spółki. Nie jest to jednak współuczestnictwo konieczne w rozumieniu art. 72 § 2 k.p.c., skoro prawo do wytoczenia powództwa o uchylenie uchwały wspólników może przysługiwać także jednemu ze wspólników.
Podzielając pogląd wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 1991 r., II CZ 277/90 (nie publ.), Sąd Apelacyjny przyjął, że cofnięcie pozwu może być dokonane przez każdego ze współuczestników jednolitych samodzielnie, lecz czynność ta odnosi skutek tylko do tego podmiotu. W konsekwencji, oznacza to wycofanie się ze sprawy tylko tego podmiotu, który cofnął pozew. Pogląd wyrażony w zaskarżonym postanowieniu jest przyjmowany również w doktrynie i znalazł potwierdzenie w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2014 r., V CSK 156/13 (nie publ.).
Skarżąca nie przytoczyła przekonujących argumentów, świadczących o występowaniu istotnego zagadnienia prawnego, które powodowałoby konieczność ponownego rozważenia go przez Sąd Najwyższy. Konkludując trzeba stwierdzić, że w sprawie nie zachodzi wskazana przez skarżącą przesłanka określona w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, pozostawiając rozstrzygniecie o kosztach postępowania kasacyjnego Sądowi, który wyda orzeczenie kończące postępowanie w sprawie. awaj