Legislator Case Law & Legislation
I CSK 565/13 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on property value damages, ruling pre-damage repair costs are not deductible.

Case Number I CSK 565/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal regarding a claim for compensation for lost property rights. The plaintiff argued that repair costs should be deducted from the value of lost premises, but the court found these expenses were incurred before the illegal decision causing the loss. Consequently, the court ruled that such pre-damage costs do not reduce the compensable value of the lost property.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court may not admit a cassation appeal unless it raises a significant legal issue or reveals a divergence in case law, as the appeal here failed to meet these thresholds.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility property value assessment damages calculation repair costs timing illegal administrative decision

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 565/13 POSTANOWIENIE Dnia 8 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa J. P., A. K. i J. B.‎przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie M.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 maja 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej‎od wyroku Sądu Apelacyjnego ‎z dnia 16 kwietnia 2013 r.

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od Skarbu Państwa - Wojewody M. ‎ na rzecz powódki J. P. 3600 (trzy tysiące‎ sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania‎ kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Problem prawny, ujęty w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, sprowadza się do tego, czy należy uwzględniać wydatki na remont budynku przy ocenie jego wartości, czy też nie.

Problem ten rzeczywiście istnieje i doprowadził do rozbieżności w orzecznictwie Sądu Apelacyjnego w […] (rozbieżne orzeczenia powołano w skardze kasacyjnej). Sąd Najwyższy w tej kwestii w zasadzie się nie wypowiedział, jedynie w wyroku z dnia 10 maja 2013 r., I CSK 414/12 (niepubl.) stwierdzono, że koszty na remont budynku pomniejszają wartość utraconych lokali, ponieważ gdyby wniosek o ustanowienie własności czasowej został uwzględniony, to koszty te musieliby ponieść powodowie lub ich poprzednicy prawni. Koszty te nie pozostają zatem w adekwatnym związku przyczynowym ze szkodą, jaką jest utrata lokali i zdarzeniem ją wyrządzającym – wydaniem niezgodnej z prawem decyzji.

W tej sprawie natomiast Sąd dostrzegł, że koszty na remont zostały poniesione przed zdarzeniem wyrządzającym szkodę, tj. przed wydaniem decyzji o odmowie ustanowienia prawa własności czasowej. Zatem decyzja ta pozbawiła poprzedników prawnych powoda prawa do odbudowanych lokali. Oznacza to, że szkoda obejmuje koszty wydane na remont – wartości lokali nie można pomniejszyć o te koszty. Jeżeli zatem uwzględniać koszty na remont budynku, co do którego wydano bezprawną decyzję o odmowie ustanowienia prawa własności czasowej, to tylko w przypadkach, gdy koszty te poniesiono już po wydaniu tej decyzji – wówczas bowiem na chwilę jej wydania budynek (lokale) był niewyremontowany, zatem wartość takiego lokalu należy uwzględnić jako źródło szkody.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.