Legislator Case Law & Legislation
I CSK 539/15 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for lack of legal issue, citing insufficient argumentation and no obvious law violation.

Case Number I CSK 539/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal against a judgment awarding damages for copyright infringement. The appellant argued for a specific legal interpretation regarding software components and the admissibility of claims against derivative works, but the court found these arguments lacked the necessary depth to constitute a significant legal issue. Consequently, the court determined that the lower court's decision did not require Supreme Court review and rejected the appeal under the relevant procedural code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court will not accept a cassation appeal unless a significant legal issue exists, laws require interpretation due to serious doubts or conflicting case law, the proceedings were invalid, or the appeal is obviously justified.

Keywords

AI generated
cassation appeal significant legal issue copyright infringement derivative works procedural code obvious justification software components

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
Z kolei przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 390 k.p.c.
Wywód ten powinien być zbliżony do tego, jaki jest przyjęty przy przedstawianiu zagadnienia prawnego przez sąd odwoławczy na podstawie art. 390 k.p.c.
art. 2 ust. 2 zdanie pierwsze w związku z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych
Według skarżącej zachodziła również konieczność wykładni art. 2 ust.
art. 3989 § 1 k.p.c
Z kolei przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 390 k.p.c
Wywód ten powinien być zbliżony do tego, jaki jest przyjęty przy przedstawianiu zagadnienia prawnego przez sąd odwoławczy na podstawie art. 390 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
Z kolei przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Z kolei przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 kwietnia 2014 r., IV CSK 623/13
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 października 2007 r., I PK 164/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2008 r., I PK 236/07
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2012 r., III SK 11/12
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2012 r., III SK 11/12, nie publ).
IV CSK 623/13
Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue exists regarding compensation for death of relatives before 2008.
I PK 164/07
postanowienia Sądu Najwyższego, z dnia 4 października 2007 r., I PK 164/07 oraz z dnia 29 stycznia 2008 r., I PK 236/07 - nie publ.).
I PK 236/07
postanowienia Sądu Najwyższego, z dnia 4 października 2007 r., I PK 164/07 oraz z dnia 29 stycznia 2008 r., I PK 236/07 - nie publ.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 539/15 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa M. Spółki z o.o. w R. ‎przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Spraw Wewnętrznych‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 kwietnia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 8 października 2014 r., sygn. akt VI ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ‎ i zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej ‎ kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów ‎ postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (pkt 1), istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (pkt 2), zachodzi nieważność postępowania (pkt 3) lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (pkt 4). Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oparto na pierwszej, drugiej i ostatniej spośród wymienionych przesłanek. Przedstawienie okoliczności, uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, wymaga sformułowania tego zagadnienia i wskazania argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen.

Należy wyjaśnić, jakie zagadnienie prawne występuje w sprawie i dlaczego jest ono istotne, albo określić, które przepisy wymagają wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym poważne wątpliwości lub rozbieżności występujące w orzecznictwie sądów. Wywód ten powinien być zbliżony do tego, jaki jest przyjęty przy przedstawianiu zagadnienia prawnego przez sąd odwoławczy na podstawie art. 390 k.p.c. Twierdzenie o występowaniu istotnego zagadnienia prawnego jest uzasadnione tylko wtedy, kiedy przedstawiony problem prawny nie został jeszcze rozstrzygnięty przez Sąd Najwyższy lub kiedy istnieją rozbieżne poglądy w tym zakresie, wynikające z odmiennej wykładni przepisów konstruujących to zagadnienie (por. m.in. postanowienie Sadu Najwyższego z dnia 10 kwietnia 2014 r., IV CSK 623/13, nie publ.).

Z kolei przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości (ze wskazaniem, na czym te poważne wątpliwości polegają), nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego, z dnia 4 października 2007 r., I PK 164/07 oraz z dnia 29 stycznia 2008 r., I PK 236/07 - nie publ.). Strona pozwana wskazała na zasadność rozróżnienia oprogramowania rozumianego jako zbiór wielu odrębnych utworów, tj. programów komputerowych o różnym znaczeniu i wartości, od poszczególnych programów składających się na takie oprogramowanie w sytuacji, w której twórcami poszczególnych utworów są różne podmioty.

W ocenie Sądu Najwyższego, tak sformułowany problem prawny nie może być utożsamiony z wystąpieniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego we wskazanym wyżej znaczeniu. Brakuje w nim wskazania rozwiniętej argumentacji prawnej prowadzącej do odmiennych rozwiązań przedstawionych wątpliwości oraz wykazania ich znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej. Według skarżącej zachodziła również konieczność wykładni art. 2 ust. 2 zdanie pierwsze w związku z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych w aspekcie możliwości podnoszenia zarzutów dotyczących naruszenia praw autorskich do utworu zależnego przez uprawnionego do utworu pierwotnego względem twórcy utworu zależnego.

Również w tym przypadku wywód strony skarżącej nie zawiera właściwego odniesienia do przyjętych w sprawie ustaleń faktycznych i ich oceny prawnej.W odniesieniu do przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., należy przypomnieć, że przez oczywistą zasadność skargi kasacyjnej rozumie się sytuację, w której zaskarżone orzeczenie sądu drugiej instancji w sposób ewidentny narusza konkretne przepisy prawa. Oczywiste naruszenie powinno być rozumiane jako widoczna natychmiast, bez potrzeby dokonywania pogłębionej analizy jurydycznej, sprzeczność wykładni lub stosowania prawa z treścią przepisów albo powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2012 r., III SK 11/12, nie publ).

Okoliczności wskazane przez stronę skarżącą nie usprawiedliwiają takiej oceny zaskarżonego orzeczenia. Nie jest przy tym uprawnione powoływanie się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej z jednoczesnym twierdzeniem, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub zachodzi potrzeba dokonania wykładni określonych przepisów pranych. Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj