Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error under Polish Civil Procedure Code. Appeal rejected due to absence of prima facie violations of substantive or procedural law.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the plaintiff's cassation appeal against the appellate court's decision to reject her compensation claim. The plaintiff argued that lower courts ignored evidence and failed to recognize liability under patient rights and medical profession laws. The court ruled that the appeal lacked obvious legal errors because the lower courts correctly applied the law based on established facts.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it does not demonstrate obvious legal errors in the lower court's decision, as such errors must be apparent without detailed legal analysis.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 531/15 POSTANOWIENIE Dnia 27 kwietnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie z powództwa G. P. przeciwko P. […] S.A. w W. i Z. […] w R. z siedzibą w R. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 kwietnia 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 5 lutego 2015 r., sygn. akt I ACa […], 1)odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2)przyznaje adwokatowi A. S. od Skarbu Państwa Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 1800,- (jeden tysiąc osiemset) złotych powiększoną o podatek VAT z tytułu udzielenia powódce nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 5 lutego 2015 r. Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację powódki G. P. od wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 9 czerwca 2014 r., którym zostało oddalone powództwo przeciwko P. […] S.A. w W. i Z. […] w R. o zapłatę zadośćuczynienia oraz odszkodowania, skapitalizowanej renty i bieżącej renty ze względu na całkowitą utratę zdolności do pracy, spowodowaną skutkami skaleczenia podczas prac domowych i doznania uszkodzenia nerwu półśrodkowiego palca. Oddalenie powództwa, a następnie apelacji powódki nastąpiło wskutek uznania braku odpowiedzialności pozwanych za szkody doznane przez powódkę, które nastąpiły przez uszkodzenie nerwu ułamkiem szkła lub niezawinione powikłanie wynikające z prawidłowo powziętych czynności leczniczych.W skardze kasacyjnej powódka zarzuciła Sądowi Apelacyjnemu naruszenie zaskarżonym wyrokiem przepisów postępowania, tj. art. 382 i art. 383 w związku z art. 391 § 1 i art. 321 § 1 k.p.c. oraz art. 328 § 2 w związku z art. 391 § 1 i art. 382 k.p.c. przez pominięcie części zebranego w sprawie materiału dowodowego; art. 378 § 1 k.p.c. przez nierozpoznanie sprawy w granicach apelacji.
Naruszenie prawa materialnego dotyczy art. 448 k.c. w związku z art. 4, art. 9 ust. 1, 2, 5 i 6, art. 16, art. 17 ust. 1, art. 18, art. 23, 24 i 25 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta oraz w związku z art. 31 ust. 1, art. 32 ust. 1 i art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty przez ich niezastosowanie w sprawie. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie po uchyleniu tego wyroku orzeczenie co do istoty sprawy i uwzględnienie powództwa oraz rozstrzygnięcie o kosztach postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania ze względu na nie spełnienie przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c.We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania pełnomocnik powódki powołał się na potrzebę wykładni art. 382 i art. 383 k.p.c. wywołujących rozbieżności w orzecznictwie.
W kilkustronicowych wywodach nie wyjaśnił jednak na czym te rozbieżności mają polegać, żeby ich rozważenie mogło wpłynąć na zmianę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. To, że powódka nie otrzymała oczekiwanych informacji od lekarza oraz, że nie rozważono innej podstawy powstałaby ze względu na to odpowiedzialność pozwanych. Z pewnością wskazane dwa orzeczenia Sądu Rejonowego i Sądu Okręgowego w R. oraz wyroki Sądów obu instancji w niniejszej sprawie, jak to podnosi pełnomocnik skarżącej nie uprawnia do wnioskowania o rozpatrzenie rozbieżności w judykaturze sądowej, a w szczególności wymagania wyjaśnienia rozbieżności w judykaturze Sądu Najwyższego.Nie prowadzi to tym samym, jak próbuje się wywodzić w uzasadnieniu wniosku do przekonania o oczywistości skargi kasacyjnej.
Zgodnie z utrwalonym znanym stanowiskiem orzecznictwa Sądu Najwyższego i doktryny oczywista zasadność skargi wiąże się z rażącymi uchybieniami sądu w zakresie prawa materialnego lub procesowego, widocznymi prima facie, bez potrzeby prowadzenia szczegółowych analiz prawnych. Tego w niniejszej sprawie nie ma na tle przywołanych przepisów ustawy o prawach pacjenta i w ustawie o zawodzie lekarza. Z ustalonego stanu faktycznego, na co powołuje się pełnomocnik powódki nie można także wywieść oczywistych racji powódki w dochodzeniu zadośćuczynienia lub odszkodowania od pozwanych na podstawie tych przepisów.Z powyższego wynika, że nie zostały spełnione przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c. i na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. należało orzec jak w postanowieniu, rozstrzygając o kosztach postępowania na podstawie § 19 i 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jedn. tekst Dz.
U. z 2013 r., poz. 461).jw