Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error and factual challenge grounds.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a settlement agreement between two limited liability companies. The appellant argued for obvious legal error but failed to specify violated statutes or demonstrate how the error rendered the judgment obviously incorrect. Furthermore, the court rejected the challenge to factual findings and evidence evaluation as inadmissible under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it demonstrates an obvious legal error causing an obviously incorrect judgment, whereas challenges to factual findings or evidence evaluation are inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 526/22 POSTANOWIENIE Dnia 31 maja 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie ze skargi S. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.przeciwko O. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P. (poprzednio O. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P.) o uchylenie wyroku sądu polubownego na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 maja 2022 r.,na skutek skargi kasacyjnej skarżącego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 30 listopada 2020 r., sygn. akt VII AGa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony skarżącej na rzecz O. […] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. (poprzednio O. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P.) kwotę 1200,00 (tysiąc dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na jej oczywistej zasadności.Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, odwołanie się do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża się "oczywista zasadność" skargi oraz argumentacji wykazującej, że istotnie skarga jest oczywiście uzasadniona.
Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.). Celem sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest wykazanie jedynie oczywistego naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.).Skarżący wskazał na oczywistą zasadność skargi, jednak z uzasadnienia wniosku nie wynika z naruszeniem jakich przepisów wiąże tę przesłankę przyjęcia skargi.
Nie wskazał jakie przepisy jego zdaniem zostały naruszone i w jaki sposób to naruszenie wpływa na oczywistość skargi.Treść uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przekonuje o jej oczywistej zasadności. Okoliczności wskazane przez skarżącego nie usprawiedliwiają takiej oceny zaskarżonego orzeczenia. Brak jest jakichkolwiek podstaw, aby twierdzić, że w niniejszej sprawie doszło do oczywistego naruszenia prawa.Ponadto należy przypomnieć, iż stosownie do art. 3983 § 3 k.p.c. - podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów, tymczasem skarżący w skardze kwestionuje ustalenia dokonane przez Sąd drugiej instancji oraz ocenę dowodów.Wobec powyższego nie można uznać, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w sposób właściwy wykazana.Ze względów podanych powyżej Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).