Supreme Court dismisses cassation appeal claiming obvious merit regarding annual compensation for easement creation.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's cassation appeal, which argued that the lower court's refusal to award annual compensation was obviously meritless. The appellant contended that the appellate court erred by denying periodic payments for the creation of a transmission easement. The court ruled that such compensation requires individual judicial discretion based on specific case circumstances, meaning the lower court's decision did not violate mandatory law or established legal interpretation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3052 § 2 k.c.: A cassation appeal based on obvious merit is inadmissible when the disputed issue involves the exercise of judicial discretion requiring individual assessment of case-specific facts, as compensation for easements must be tailored to the unique circumstances of each case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I CSK 5211/22 POSTANOWIENIE 25 stycznia 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Adam Doliwa na posiedzeniu niejawnym 25 stycznia 2024 r. w Warszawiew sprawie z wniosku W. spółki akcyjnej w K.z udziałem G. B. i Gminy Miejskiej Krakówo ustanowienie służebności przesyłu,na skutek skargi kasacyjnej G. B. od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowiez 18 maja 2022 r., II Ca 919/21, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
G. B. – uczestniczka postępowania z wniosku W. S.A. z siedzibą w K. o ustanowienie służebności przesyłu wywiodła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie z 18 maja 2022 r.Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania uzasadniła jej oczywistą zasadnością. W ocenie skarżącej do wystąpienia przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. doprowadziło oddalenie przez Sad odwoławczy jej roszczenia o zasądzenie wynagrodzenia za ustanowienie służebności przesyłu jako wynagrodzenia okresowego rocznego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przyczyna przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jaką jest jej oczywista zasadność, dotyczyć może jedynie przepisów prawa niepodlegających różnej wykładni i niepozostawiających sądowi swobody oceny.
Chodzi przy tym o wykładnię w, dostrzegalny już prima facie, oczywisty sposób sprzeczną z jednolitą i ugruntowaną wykładnią skonkretyzowanego przepisu, przyjmowaną w orzecznictwie i w nauce prawa. Logiczną konsekwencję tych wymagań jest zasadniczy brak możliwości kwestionowania, poprzez powołanie się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej, przepisów wymagających zastosowania dyskrecjonalnej władzy sędziowskiej, nakazujących rozstrzygać sprawy ad casum z uwzględnieniem wszelkich okoliczności pojedynczego przypadku, takich jak np. przepisy o zadośćuczynieniu, wynagrodzeniu za ustanowienie służebności przesyłu, czy też miarkowanie kary umownej.
Jedynie bowiem rozstrzygnięcie sprzeczne z powszechnie przyjętymi zasadami wykładni prawa mogłoby uzasadniać potrzebę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. (zob. m.in. postanowienia SN z 14 września 2023 r., I CSK 518/23; z 27 lipca 2023 r., I CSK 5328/22; z 19 lipca 2023 r., III USK 354/22; z 11 lipca 2023 r., I CSK 6260/22; z 22 czerwca 2023 r., I CSK 2743/22; z 15 czerwca 2023 r., I CSK 3661/22).Wywód skarżącej odnosił się do art. 3052 § 2 k.c., zgodnie z którym właściciel nieruchomości może żądać odpowiedniego wynagrodzenia w zamian za ustanowienie służebności przesyłu.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego wielokrotnie już wskazywano, że przepis ten nie określa szczegółowych kryteriów, według których należy ustalić odpowiednie wynagrodzenie za ustanowienie służebności przesyłu, co oznacza, że ustawodawca pozostawił sądowi swobodę w tym zakresie, wymagającą indywidualizacji ocen stosownie do stanu faktycznego i ogólnych reguł porządku prawnego. Kryteria ustalania wynagrodzenia muszą być oceniane indywidualnie w każdej sprawie, z uwzględnieniem zakresu, charakteru i trwałości obciążenia, jego uciążliwości, stopnia ograniczenia korzystania z nieruchomości przez właściciela, wpływu na wartość nieruchomości, jak też, czy urządzenia przesyłowe służą także zaspokojeniu potrzeb właściciela nieruchomości obciążonej.
Sąd ma przy tym swobodę jurysdykcyjną w zakresie wyboru zasad, według których ustali wysokość wynagrodzenia w ramach ustalonego stanu faktycznego (zob. np. postanowienia SN: z 18 kwietnia 2012 r., V CSK 190/11; z 13 czerwca 2018 r., III CZP 118/17; z 5 grudnia 2019 r., III CZP 20/19, i z 9 września 2020 r., II CSK 62/19). Ponadto w orzecznictwie przyjmuje się, że wynagrodzenie za ustanowienie służebności powinno co do zasady przybierać postać świadczenia jednorazowego, a nie świadczenia okresowego (zob. postanowienie SN z 22 marca 2019 r., IV CSK 430/17), którego ustanowienie jest jednak wyjątkowo możliwe w przypadku ustanowienia służebności przesyłu na czas określony (zob. postanowienie SN z 29 października 2021 r., II CSKP 113/21).
Zatem to wywód skarżącej, a nie zakwestionowane przez nią postanowienie Sądu odwoławczego, odbiega od ustalonej linii orzeczniczej.Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania[SOP][ał]