Supreme Court dismisses cassation appeal on easement claim due to lack of legal issue requiring interpretation.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal against the lower court's ruling on a servitude claim. The applicants argued that family ties alone proved the lack of independent possession, but the court found this interpretation not legally uncertain. Consequently, the appeal was rejected because it did not meet the statutory threshold for admissibility.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue or requires interpretation of laws creating serious doubts, as mere disagreement with factual assessment or lack of legal uncertainty does not suffice.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 520/17 POSTANOWIENIE Dnia 23 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku M. S., P. P., Ł. S., R. X., M. X., M. K., A. K. i H. P.przy uczestnictwie B. C.o stwierdzenie zasiedzenia służebności gruntowej,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 listopada 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w R.z dnia 17 stycznia 2017 r., sygn. akt V Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestniczki kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołali się na dwa argumenty: potrzebę wykładni przepisów prawa co do tego, czy już tylko występowanie więzów pokrewieństwa lub powinowactwa pozwala na przyjęcie, że nie było samodzielnego posiadania służebności, a jedynie władztwo prekaryjne nad nią oraz, po drugie, oczywistą zasadność skargi mającą wynikać właśnie z przyjęcia charakteru władztwa prekaryjnego w tej sprawie.
Skarga nie jest oczywiście uzasadniona – ocena, czy wnioskodawcy byli posiadaczami służebności, czy też wykonywali tylko władztwo prekaryjne może być sporna, a zatem choć ze stanowiskiem sądu co do niej można polemizować, to jednak nie można go uznać za oczywiście nieprawidłowe. Przedstawiony problem interpretacyjny też nie budzi wątpliwości – oczywiście samo występowanie więzów prawnorodzinnych per se nie determinuje, czy w konkretnej sprawie wykonywano władztwo prekaryjne, czy też była to służebność, ponieważ taka ocena zawsze wymaga z analizy całokształtu okoliczności, natomiast owe stosunku prawnorodzinne niewątpliwie są ważną okolicznością, która powinna zostać uwzględniona.
Zresztą, jak wyraźnie wynika z uzasadnienia orzeczenia w tej sprawie, Sąd wszechstronnie zbadał charakter korzystania z drogi przez członków rodziny właścicieli i uznał, że miało to charakter grzecznościowy, prekaryjny, nie zostało bowiem w żaden sposób udowodnione, że posiadanie odbywało się w zakresie służebności.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.awaj