Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue warrants review given clear precedent.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal, ruling that no significant legal issue required review. The appellant argued for alternative legal grounds, but the Court noted the lower court correctly dismissed the claim based on the invalidity of the marriage act rather than the substantive requirements for marriage. Consequently, the appeal was rejected because the appellant failed to demonstrate a need for legal interpretation or a serious error in the proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court will not accept a cassation appeal unless a significant legal issue exists, unless there is a need for interpretation of legal provisions raising serious doubts or inconsistencies in case law, unless the proceedings are invalid, or unless the appeal is obviously justified.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 515/15 POSTANOWIENIE Dnia 14 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa A. J.przeciwko kuratorowi zmarłej M. J. - adwokatowi H. D. i kuratorowi zmarłego B. J. – A. M.z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej B. J.o ustalenie nieistnienia małżeństwa,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawiez dnia 19 grudnia 2014 r., sygn. akt I ACa 1315/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołano się na oczywistą zasadność skargi, występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego, a także potrzebę wykładni przepisów mających zastosowanie w sprawie.
Pierwszy wskazany w skardze kasacyjnej problem dotyczy relacji powództw z art. 2 k.r.o. i art. 20 dawnego pr.a.s.c. Wbrew twierdzeniom skarżącego, choć rzeczywiście jest to kwestia problematyczna, to została już wprost wyjaśniona w orzecznictwie Sądu Najwyższego, brak zaś w skardze kasacyjnej argumentów przekonujących za potrzebą odmiennej oceny problemu. Dodać należy, że stanowisko przyjmowane w orzecznictwie jest zasadne, gdy weźmie się pod uwagę szczególną moc dowodową aktów stanu cywilnego. Bez unieważnienia aktu w inny sposób nie można zatem dowodzić, że fakt, którego akt dotyczy, a w tym przypadku jest to złożenie oświadczeń woli o zawarciu związku małżeńskiego, nie miał miejsca.
Dopuszczanie zaś jako alternatywnego powództwa przewidzianego w art. 2 k.r.o. godziłoby w szczególną moc dowodową aktów stanu cywilnego. Wszystkie kolejne problemy wskazane w skardze kasacyjnej nie mają znaczenia w zakresie oceny zasadności przyjęcia jej do rozpoznania. Ich rozstrzygnięcie nie miałoby bowiem znaczenia dla rozpatrzenia sprawy, skoro inna była podstawa oddalenia powództwa. Z zaskarżonego orzeczenia jednoznacznie bowiem wynika, że podstawą oddalenia powództwa było uznanie przez Sąd, iż właściwe byłoby wystąpienie z wnioskiem w postępowaniu nieprocesowym o unieważnienie aktu małżeństwa.
Przesłanki zawarcia małżeństwa określone w art. 1 k.r.o. w ogóle więc nie podlegają badaniu.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. l.n