Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 506/16 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of serious legal doubts or obvious error under Polish Civil Procedure Code.

Case Number I CSK 506/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal for review, citing Article 3989 of the Civil Procedure Code. The appellant argued that the lower court's interpretation of Article 530 of the Civil Code created serious legal doubts or an obvious error, but the Court found these arguments unpersuasive. Consequently, the Court determined that the appellant failed to meet the statutory requirements for admitting the appeal to the bench.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admitted only if it raises serious legal doubts, reveals conflicting case law, or demonstrates an obvious error; mere disagreement with the lower court's assessment does not suffice.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility serious legal doubts conflicting case law obvious error standard Civil Procedure Code

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
Skarga kasacyjna nie zawiera argumentacji przekonującej o występowaniu w sprawie przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
Skarga kasacyjna nie zawiera argumentacji przekonującej o występowaniu w sprawie przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Analiza wywodu skarżącej, opierającego się na próbie wykazania rozbieżności w wykładni art.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Z kolei oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłance przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wykazania niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka, bez konieczności głębszej analizy, sprzeczności wyroku z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni (por.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów odmówiono przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 530 k.c.
Analiza wywodu skarżącej, opierającego się na próbie wykazania rozbieżności w wykładni art. 530 k.c., wskazuje, że podane rozbieżności są pozorne, nie mają charakteru poważnych wątpliwości prawnych wymagających wypowiedzi Sądu Najwyższego.
art. 3989 § 1 k.p.c
Skarga kasacyjna nie zawiera argumentacji przekonującej o występowaniu w sprawie przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
Skarga kasacyjna nie zawiera argumentacji przekonującej o występowaniu w sprawie przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 530 k.c
Analiza wywodu skarżącej, opierającego się na próbie wykazania rozbieżności w wykładni art. 530 k.c., wskazuje, że podane rozbieżności są pozorne, nie mają charakteru poważnych wątpliwości prawnych wymagających wypowiedzi Sądu Najwyższego.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Z kolei oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłance przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów odmówiono przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt III CSK 104/08
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 marca 2007 r., sygn. akt II CSK 84/07
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 2009 r., sygn. akt I CSK 111/09
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2008 r., sygn. akt II PK 220/08
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2002 r., sygn. akt I PKN 341/01
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., sygn. akt V CZ 187/02
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2012 r., III SK 16/12
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.).
III CSK 104/08
Supreme Court dismisses appeal for failure to cite legal grounds and request annulment with scope under Civil Procedure Code.
II CSK 84/07
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of reasoning citing specific procedural articles.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 506/16 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa Z. […] spółki z o.o. w likwidacji z siedzibą w G.‎przeciwko E. W.‎o uznanie czynności prawnych za bezskuteczne,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 stycznia 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 3 lutego 2016 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca oparła na przesłankach określonych w art. 3989 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c. Przesłanki te nie zostały spełnione.Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na tym, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo, iż budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje wyraźnie wskazane przez skarżącego rozbieżności w orzecznictwie w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych, które należy przytoczyć (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt III CSK 104/08, nie publ.; z dnia 28 marca 2007 r., sygn. akt II CSK 84/07, nie publ.).

Skarżącą obciążał obowiązek przedstawienia odrębnej i pogłębionej argumentacji prawnej wskazującej na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, zawierającej szczegółowy opis tego, na czym polegają poważne wątpliwości interpretacyjne (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 8 lipca 2009 r., sygn. akt I CSK 111/09, nie publ.; z dnia 12 grudnia 2008 r., sygn. akt II PK 220/08, nie publ.). Skarga kasacyjna nie zawiera argumentacji przekonującej o występowaniu w sprawie przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Analiza wywodu skarżącej, opierającego się na próbie wykazania rozbieżności w wykładni art. 530 k.c., wskazuje, że podane rozbieżności są pozorne, nie mają charakteru poważnych wątpliwości prawnych wymagających wypowiedzi Sądu Najwyższego.

Z kolei oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłance przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wykazania niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka, bez konieczności głębszej analizy, sprzeczności wyroku z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni (por. m. in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 8 marca 2002 r., sygn. akt I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; z dnia 10 stycznia 2003 r., sygn. akt V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49).Zgodnie ze stanowiskiem judykatury, odwołanie się do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia tego, w czym wyraża się "oczywista zasadność" skargi oraz argumentacji wykazującej na to, że istotnie skarga jest oczywiście uzasadniona.

Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.). Ponadto celem sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest stwierdzenie oczywistego naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.).

Skarżąca nie wykazała istnienia w sprawie tak rozumianej oczywistej zasadności skargi kasacyjnej; ograniczyła się jedynie do przedstawienia własnej oceny rozstrzygnięcia, bez wykazania kwalifikowanego naruszenia przepisów prawa. Z tych względów odmówiono przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). awaj