Supreme Court dismisses appeal for lack of legal issue and failure to prove obvious error.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the cassation appeal filed by E. K. against a judgment in bankruptcy proceedings. The appellant claimed an obvious error regarding the timing for filing a bankruptcy petition but failed to provide substantive legal arguments. The court ruled that merely stating a legal issue exists or claiming obviousness is insufficient without concrete reasoning demonstrating a serious legal dispute or clear violation of law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if the appellant substantiates the existence of a significant legal issue or obvious error through specific legal reasoning, not merely by asserting its existence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 505/07
POSTANOWIENIE
Dnia 29 lutego 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Henryk Pietrzkowski
w sprawie z powództwa E. K.
przeciwko A. K., J. P. i A. P.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 lutego 2008 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda
od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 21 listopada 2006 r., sygn. akt I ACa (…),
odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Określone w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze
kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli
skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba
wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga
kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398 4 § 1
pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia
przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę
oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
We wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 21
listopada 2006 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania stanowiący element
konstrukcyjny tego środka prawnego, oparty został na przesłance oczywistości skargi
kasacyjnej oraz występowaniu w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 398 4 § 1
pkt 3 w zw. z art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.).
W celu spełnienia przesłanki przewidzianej w art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c. nie
wystarczy – jak to uczynił autor skargi – zawrzeć w treści skargi stwierdzenia, że jest
ona oczywiście uzasadniona, lecz należy wykazać tę oczywistość przez odwołanie się
do takiej argumentacji, która prima facie wskazuje, że zaskarżony wyrok wydany został
z oczywistym naruszeniem prawa. Skarżący poza uzasadnieniem podstaw kasacyjnych,
na których oparł skargę, tej wymaganej oczywistości nie uzasadnił. Skarga nie spełnia
więc wymagania, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
W przypadku gdy skarżący twierdzi, że w sprawie występuje istotne zagadnienie
prawne,
obciąża
go
obowiązek
sformułowaniu
tego
zagadnienia
i wskazania
argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen (por. postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002 r., nr 1, poz. 11).
Autor skargi kasacyjnej poza stwierdzeniem, że zachodzi potrzeba określenia
właściwego czasu do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości w sytuacji, jaka miała
miejsce w stanie faktycznym sprawy, nie przeprowadził wywodu prawnego, który miałby
cechy istotnego zagadnienia prawnego. Skoro więc skarga zawiera tylko pozór
wymagania określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. należało orzec, jak w sentencji (art.
3986 § 3 k.p.c.).