Legislator Case Law & Legislation
I CSK 492/13 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for late filing and lack of obvious legal error.

Case Number I CSK 492/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against a second-instance judgment that partially awarded damages. The appellant argued for a new trial based on misinterpretation of civil code provisions regarding damage calculation, but the court found the appeal inadmissible. The decision was grounded in procedural defects, specifically the late filing of the appeal and the absence of an obvious legal error warranting cassation review.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3987 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if filed after the statutory deadline or if it fails to demonstrate an obvious violation of law requiring immediate correction.

Keywords

AI generated
cassation appeal inadmissibility late filing of appeal obvious legal error damage calculation civil law procedural deadline violation

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
W odpowiedzi na skargę pozwana wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania ze względu na brak przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
W odpowiedzi na skargę pozwana wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania ze względu na brak przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3987 k.p.c.
Art. 361 § 2 k.c.
410 § 2 w związku z art. 361, art.
Art. 410 § 2 k.c.
Częściowe uwzględnienie apelacji wiązało się z trafnym zarzuceniem naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 410 § 2 w związku z art.
art. 405 k.c
art. 382 k.p.c
powódka zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi Sądu drugiej instancji naruszenie art. 382 k.p.c.
art. 471 k.c
471 i art. 471 k.c., wszystkich tych przepisów ze względu na ich błędną wykładnię w okolicznościach rozpoznawanej sprawy.
art. 3989 § 1 k.p.c
W odpowiedzi na skargę pozwana wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania ze względu na brak przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Mając to na uwadze na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 492/13 POSTANOWIENIE Dnia 23 kwietnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie z powództwa P. […] Spółki z o.o. w W.‎przeciwko S. […] Spółce z o.o. w W.‎z udziałem interwenienta ubocznego A. […] Spółki z o.o. w W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 kwietnia 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 20 lutego 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 20 lutego 2013 r. Sąd Apelacyjny w […], na skutek apelacji pozwanego S. […] Spółce z o.o. w W., zmienił wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 28 lutego 2012 r. i oddalił co do kwoty 257.374,98 złotych powództwo P. […] spółki z o.o. w W., w pozostałej części oddalił apelację i rozstrzygnął o kosztach postępowania. Częściowe uwzględnienie apelacji wiązało się z trafnym zarzuceniem naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 410 § 2 w związku z art. 361, art. 441 i art. 405 k.c. i wynikającego z tego wadliwego określenia zakresu szkody podlegającej naprawieniu, ze względu na zarzut niewykonania przez pozwaną umowy, łączącej strony.W skardze kasacyjnej, opartej na obu podstawach określonych w art. 3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. powódka zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi Sądu drugiej instancji naruszenie art. 382 k.p.c. oraz art. 361 § 2, art. 410 § 2, art. 361 § 2 w związku z art. 471, art. 751 w związku z art. 471 i art. 471 k.c., wszystkich tych przepisów ze względu na ich błędną wykładnię w okolicznościach rozpoznawanej sprawy.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z zasądzeniem kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę pozwana wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania ze względu na brak przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżąca podniosła, że skarga jest oczywiście uzasadniona i w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, a także jest potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości interpretacyjne, wywołujące rozbieżności w orzecznictwie.

Oczywiste uzasadnienie skargi powódka tłumaczy wadliwym sposobem ustalenia przez Sąd drugiej instancji wysokości poniesionej przez nią szkody. Gdyby to nawet przyjąć za prawdopodobne, to i tak nie dowodzi o występowaniu ewidentnej, kwalifikowanej postaci oczywistego naruszenia przepisów prawa. Ustalenie wysokości szkody należy do sądu rozpoznającego sprawę, dokonuje on więc samodzielnie oceny faktów i stosuje do nich normy prawne, a tok rozumowania Sądu przekazany w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie ujawnia błędów w tym względzie.

Sam odmienny punkt widzenia strony niezadowolonej z rozstrzygnięcia nie stanowi o zasadności podważania prawomocnego wyroku sądowego, w stosunku do którego skarga kasacyjna ma charakter nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Tak więc nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 3989 w 1 pkt 4 k.p.c. Przesłanki te tym bardziej nie zostały spełnione, że skarżąca jednocześnie tę sama kwestię podnosi jako podstawę z art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. To ewidentna sprzeczność, gdyż albo rozstrzygnięcie sądowe jest oczywiście błędne i skarga jest oczywiście uzasadniona, albo problem prawny wymaga dopiero zbadania, a przepisy budzące wątpliwości wymagają wykładni.

W odniesieniu do zagadnienia prawnego i wątpliwości interpretacyjnych pełnomocnik skarżącej wskazał na problem rozumienia szkody w prawie cywilnym. Trudno go uznać za nowy i niezbadany. Przeciwnie, orzecznictwo i doktryna poświęciły temu pojęciu wiele uwagi i z obszernego uzasadnienia w skardze kasacyjnej nie wynika, żeby była potrzeba kolejnego rozważania tej kwestii ze wglądu na rozpoznawanie konkretnej sprawy, której dotyczy skarga. W skardze przyznaje się nawet, że pojęcie skargi winno być rozumiane sytuacyjnie, a tak właśnie uczynił Sąd Apelacyjny, wykorzystując dotychczasowy dorobek doktryny i orzecznictwa.

Zarówno zatem z przyczyn dotyczących rozpoznawanej sprawy, jak i nie dostrzeżenia w uzasadnieniu wniosku argumentów za jej przyjęciem, ze względu na rozwój prawa i potrzebę usuwania wątpliwości w wykładni przepisów, nie wystąpiły przesłanki, określone w art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. Mając to na uwadze na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. należało orzec jak w postanowieniu, nie zasadzając od powódki na rzecz strony pozwanej kosztów postępowania kasacyjnego, gdyż odpowiedź na skargę nie zawiera treści wystarczającej do uznania jej za tego rodzaju pismo procesowe, ponadto nie ma w niej wniosku o nieprzyjmowanie skargi do rozpoznania, a nadto została wniesiona po terminie, określonym w art. 3987 k.p.c.[aw]