Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 49/15 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue exists regarding full compensation denial.

Case Number I CSK 49/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal for examination, ruling that the legal question raised was not significant. The appellant argued that denying full compensation for personality rights violations without a symbolic amount creates an unjust legal issue. The court determined that Article 448 of the Civil Code already clarifies that compensation is discretionary upon violation, making the question of total denial non-contentious.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 448 k.c.: The Supreme Court will not accept a cassation appeal if the alleged legal issue does not raise serious interpretative doubts or conflict with existing case law, as the discretion to award compensation is already established by statute.

Keywords

AI generated
cassation appeal personality rights civil compensation discretionary award legal issue significance

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Nie ma zatem potrzeby wyjaśniania tej kwestii przez Sąd Najwyższy.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
Art. 448 k.c.
Rozstrzygające znaczenie ma już sformułowanie będącego podstawą powództwa art. 448 k.c., zgodnie z którym sąd „może” zasądzić zadośćuczynienie.
art. 3989 § 1 k.p.c
Nie ma zatem potrzeby wyjaśniania tej kwestii przez Sąd Najwyższy.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
art. 448 k.c
Rozstrzygające znaczenie ma już sformułowanie będącego podstawą powództwa art. 448 k.c., zgodnie z którym sąd „może” zasądzić zadośćuczynienie.

Cited Case Law

AI generated
I ACa 1152/13
Appeal dismissed due to formal defect where scope of appeal conflicted with amendment request.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 49/15 POSTANOWIENIE Dnia 22 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa B. N.‎przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Aresztu Śledczego Warszawa-Białołęka, Dyrektorowi Aresztu Śledczego Warszawa Grochów, Dyrektorowi Zakładu Karnego w Sztumie i Dyrektorowi Zakładu Karnego w Czarnem‎o zadośćuczynienie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 października 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎z dnia 14 lutego 2014 r., sygn. akt I ACa 1152/13, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii ‎ Generalnej Skarbu Państwa kwotę 120 (sto dwadzieścia) ‎ złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego;

3. przyznaje adw. K.R. od Skarbu Państwa ‎ - Sądu Apelacyjnego w Warszawie kwotę 120 (sto ‎ dwadzieścia) złotych powiększoną o 23% podatku VAT ‎ tytułem wynagrodzenia za udzielenie z urzędu powodowi ‎ nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie w skardze kasacyjnej jako uzasadnienie wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania powołano się na istnienie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego, czy w razie przyznania faktu naruszenia dóbr osobistych jest dopuszczalne oddalenie roszczenia o zadośćuczynienie w całości, bez choćby zasądzenia symbolicznego zadośćuczynienia.

Kwestia ta nie budzi jednak żadnych wątpliwości interpretacyjnych ani nie doprowadziła do rozbieżności w orzecznictwie. Rozstrzygające znaczenie ma już sformułowanie będącego podstawą powództwa art. 448 k.c., zgodnie z którym sąd „może” zasądzić zadośćuczynienie. O ile zatem, gdy nie dojdzie do naruszenia dobra osobistego, to zasądzenie zadośćuczynienia jest niemożliwe, o tyle w razie stwierdzenia naruszenia dobra osobistego zasądzenie zadośćuczynienia jest fakultatywne i podlega ocenie sądu. Nie ma zatem potrzeby wyjaśniania tej kwestii przez Sąd Najwyższy.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.