Supreme Court dismisses insurance claim appeal due to lack of legal grounds and factual causation.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the plaintiff's cassation appeal against the district court's dismissal of her insurance compensation claim. The court found that the direct cause of the injuries was not the 2001 event cited by the plaintiff, and the disputed insurance clause did not constitute a valid legal basis for the lower courts' decision. Consequently, the cassation was rejected for failing to meet the statutory requirements for admissibility under the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3851 § 1 k.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the lower court's decision lacks a legal basis or if the alleged legal issue does not exist in the case facts.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 463/14 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa S. J. przeciwko M. […] S.A., poprzednio: A. […] S.A. z siedzibą w W. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 stycznia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt V Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 1200 (tysiąc dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Powódka złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 8 stycznia 2014 r., w którym oddalono jej apelację. Apelację tę wniosła od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 25 stycznia 2013 r., w którym oddalono jej powództwo obejmujące wypłatę odszkodowania ubezpieczeniowego w związku z wydarzeniem z dnia 1 sierpnia 2001 r.W skardze podnoszono zarzuty naruszenia art. 3851 k.c., art. 217 k.p.c., 233 k.p.c. w zw. z art. 232 k.p.c. i w zw. z art. 378 § 1 k.p.c., art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 378 § 2 k.p.c. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca stwierdziła, ze w rozpoznawanej sprawie o wypłatę świadczenia ubezpieczeniowego występuje istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni art. 3851 k.c., a ponadto skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Analizując treść uzasadnień wyroków obu Sądów meriti, treść skargi kasacyjnej i zawartej w niej prawnej motywacji wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz treść odpowiedzi na skargę (k. 1037), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie – wbrew stanowisku skarżącej – nie wystąpiły przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania, przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c. W świetle dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych Sądu meriti stwierdziły przekonywająco to, że bezpośrednią i sprawczą przyczyną obrażeń nie było jednak zdarzenie z dnia 1 sierpnia 2001 r..
Wskazywana przez powódkę klauzula (zawarta w tzw. umowie dodatkowej – „Asekuracja”+) trafnie nie została uznana za niedozwoloną w świetle art. 3851 § 1 k.c., a ponadto nie stanowiła ona prawnej podstawy rozstrzygnięcia w danej sprawie. Nie było zatem możliwe tworzenie, z powołaniem się na tę klauzulę, odpowiednich przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3988 § 1 pkt 1 i § 4 k.p.c.). W tej sytuacji należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania orzeczono stosownie do postanowień art. 98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. i §§ 6, 13 rozporządzenia MS w sprawie opłat za czynności adwokackie (…) (Dz.U nr 163, poz. 1348 ze zm.).