Legislator Case Law & Legislation
I CSK 4620/22 AI generated

Polish Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue and obvious merit under Civil Procedure Code.

Case Number I CSK 4620/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the defendant against the appellate court's judgment. The appellants argued for procedural invalidity and obvious merit, but the court found no legal issue requiring uniform interpretation or obvious error. Consequently, the appeal was rejected as it failed to meet the strict admissibility criteria of the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court accepts a cassation appeal only if a significant legal issue exists, legal provisions require interpretation, the proceedings were invalid, or the appeal is obviously meritorious, excluding a general review of the case merits.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility Civil Procedure Code legal issue requirement obvious merit standard procedural invalidity uniform jurisprudence preliminary screening

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.
art. 379 pkt 5 k.p.c.
art. 98 § 1 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w związku z art.
art. 108 § 1 k.p.c.
w związku z art. 108 § 1, art.
art. 391 § 1 k.p.c.
108 § 1, art. 391 § 1 i art.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c., z uwzględnieniem § 2 pkt 7 w zw.
art. 3989 § 1 k.p.c
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 3989 k.p.c
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 379 pkt 5 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 4620/22 POSTANOWIENIE Dnia 28 grudnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ewa Stefańska w sprawie z powództwa E. B., U. B. i mał. W. B.‎przeciwko Szpitalowi w Ś., A. W.‎z udziałem interwenienta ubocznego Towarzystwu Ubezpieczeń spółce akcyjnej w W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym 28 grudnia 2022 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie,‎na skutek skargi kasacyjnej A. W.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu‎z 18 lutego 2022 r., sygn. akt I ACa 322/19, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od pozwanego A. W. na rzecz powodów kwotę 5 400 zł (pięć tysięcy czterysta) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 18 lutego 2022 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu na skutek apelacji powodów E. B., U. B. i W. B. zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Świdnicy z 20 listopada 2018 r. w sprawie o zapłatę przeciwko Szpitalowi w Ś. i A. W., przy udziale interwenienta ubocznego Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. w W..Pozwany A. W. wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu w części, w jakiej Sąd uwzględnił apelację i zażalenie powodów, tj. pkt 1.1-1.3, 1.5.-1.7. oraz rozstrzygnął o kosztach postępowania w pierwszej instancji, tj. pkt 1.8. a ponadto w części orzekającej o kosztach postępowania apelacyjnego, tj. pkt.

IV-VII.W odpowiedzi powodowie wnieśli o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie od pozwanego A. W. na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.Natomiast Szpital w Ś. wnosił o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Zgodnie z treścią art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Sąd Najwyższy bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie. Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.

Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony – co należy podkreślić – wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie obejmuje zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołano nieważność postępowania przed Sądem drugiej instancji i oczywistą zasadność skargi kasacyjnej.

W zakresie zarzutu nieważności postępowania należy wskazać, że przy braku podstaw do stwierdzenia, że wystąpiła nieważność postępowania w rozumieniu art. 379 pkt 5 k.p.c., zmiana podstawy prawnej rozstrzygnięcia nie jest wystarczająca do uznania, że wyrok wymaga usunięcia z obrotu w postępowaniu kasacyjnym (postanowienie SN z 22 grudnia 2020 r., I CSK 204/20; wyrok SN z 27 kwietnia 2016 r., II CSK 556/15; postanowienie SN z 22 grudnia 2020 r., I CSK 204/20; wyrok SN z 5 listopada 2020 r., II UK 29/19). Z kolei przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. oczywista zasadność skargi kasacyjnej zachodzi wówczas, gdy z jej treści, bez potrzeby głębszej analizy oraz szczegółowych rozważań, wynika, że przytoczone podstawy kasacyjne uzasadniają uwzględnienie skargi.

W wypadku, gdy strona skarżąca twierdzi, że jej skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, powinna przedstawić argumentacje prawną, wyjaśniającą w czym ta oczywistość się wyraża oraz uzasadnić to twierdzenie. Powinna w związku z tym wykazać kwalifikowaną postać naruszenia prawa materialnego i procesowego, polegającą na jego oczywistości prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (por. postanowienie SN: z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02; z 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05; z 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06).

W analizowanej skardze kasacyjnej nie wykazano tak rozumianej oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Podniesione zarzuty stanowią jedynie polemikę z wykładnią przepisów prawa dokonaną przez sąd. Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w związku z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., z uwzględnieniem § 2 pkt 7 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn.

Dz. U. z 2018 r., poz. 265).[as] l.n