Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue under Polish Civil Procedure Code.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a lower court's ruling on property boundaries. The appellant argued that the lower court violated procedural rules by failing to consider binding prior decisions and by making flawed evidence assessments. The court rejected these claims, noting that the prior proceedings involved different subjects and that factual evaluations are excluded from cassation review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 365 k.p.c.: The Supreme Court accepts a cassation appeal only if a significant legal issue exists or if there is a need for interpretation of laws raising serious doubts; mere errors in evidence assessment or clerical mistakes do not constitute grounds for acceptance.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 460/13 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku A. L.przy uczestnictwie M. K., A. C., J. C. i P. A.o rozgraniczenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestników od postanowienia Sądu Okręgowego w R.z dnia 22 stycznia 2013 r., sygn. akt I Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od uczestników postępowania na rzecz wnioskodawcy 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W skardze kasacyjnej w niniejszej sprawie jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołano się na oczywistą zasadność skargi. Ma ona wynikać, po pierwsze, z naruszenia art. 365 k.p.c. przez nieuwzględnienia wiążącego charakteru rozstrzygnięć między tymi samymi stronami o wydanie nieruchomości oraz o ustanowienie służebności.
Zarzut ten nie jest trafny. Wskazane postępowania mają całkiem inny przedmiot od aktualnego, więc nie ma znaczenia tożsamość ich stron. W żadnym z nich jednak Sąd nie badał granicy między nieruchomościami. Po drugie, za oczywistą zasadnością skargi ma przemawiać wadliwa ocena dowodów i nieuwzględnienie wymienionych w skardze kasacyjnej dowodów. Podkreślić trzeba, że ocena dowodów, tak jak i ustalenia faktów, decyzją ustawodawcy w ogóle zostały wykluczone z kontroli w postępowaniu kasacyjnym, zatem tym bardziej nie uzasadniają przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Trzecim argumentem ma być nieprawidłowe oznaczenie stron wydanego orzeczenia przez błędy, literówki w nazwisku i błędne imię. Tożsamość stron nie budzi jednak żadnych wątpliwości, zatem tego rodzaju błędy należy uznać za typowe omyłki pisarskie, które podlegają naprawieniu w drodze sprostowania – w żadnym wypadku natomiast nie świadczą one o oczywistej zasadności skargi.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. [aw]db