Supreme Court dismisses appeal on adverse possession claim, ruling general legal knowledge negates bad faith requirement.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a lower court's decision on adverse possession. The appellant argued that failing to update land registry data or monitor entries should constitute bad faith when an administrative act granted rights to another. The court rejected this, stating the acquisition resulted from a general statutory law known to all, not an administrative act, and bad faith must be assessed subjectively for each individual.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court holds that a failure to update land registry records does not establish bad faith for adverse possession when the title arises from general statutory law, as such legal consequences are presumed known to all citizens.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 457/13 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku M. M.przy uczestnictwie L. M., T. S., P. R. i E. R.o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestników P. R. i E. R.od postanowienia Sądu Okręgowego w W.z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt V Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W skardze kasacyjnej jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołano się na występowanie istotnego zagadnienia prawnego, które sprowadza się do tego, czy posiadacz nieruchomości jest w złej wierze, jeżeli nie dopełni zgłoszenia aktualizacji danych do ewidencji i nie śledzi wpisów w księdze wieczystej, a tymczasem zostanie wydany akt administracyjny przyznający jego prawo komuś innemu.
To zagadnienie nie uzasadnia przyjęcia tej skargi do rozpoznania, bo jest dla niej bez znaczenia. W tym przypadku doszło do nabycia własności przez osobę trzecią nie wskutek aktu administracyjnego, lecz aktu normatywnego - prawa powszechnie obowiązującego, które, z założenia, każdy powinien znać. Skutek ten bowiem wywołała ustawa z 1971 r., a nie akt własności ziemi potwierdzający ten skutek. Nie ma zatem potrzeby rozstrzygać tego zagadnienia. Poza tym ocena dobrej albo złej wiary w kontekście zasiedzenia zawsze musi mieć charakter subiektywny, dotyczący konkretnej osoby, nie należy zatem formułować, co do zasady, ogólnych i abstrakcyjnych twierdzeń jej dotyczących.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. [aw]jw