Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue warrants review due to settled precedent.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal for review, ruling that no significant legal issue existed. The appellant argued that the interpretation of agricultural land transfer laws regarding marital property was unclear, but the Court noted this matter had been definitively settled by prior rulings. Consequently, the appeal was dismissed because the legal question no longer required judicial clarification.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court must reject a cassation appeal if no important legal issue exists, no serious doubts arise regarding statutory interpretation, and the matter is already settled by established case law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 456/17 POSTANOWIENIE Dnia 28 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa R.W.przeciwko M.W. i A.B.o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 listopada 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Okręgowego w R.z dnia 9 marca 2017 r., sygn. akt V Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od pozwanych na rzecz powoda kwotę 2025 (dwa tysiące dwadzieścia pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIEIZgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opierają wniosek o przyjęcie skargi wyłącznie na potrzebie wykładni przepisów prawnych budzących wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów.
W ich ocenie wykładni takiej wymagają art. 48, 50 i n. ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin w zw. z art. 33 pkt 2 k.r.i.o. oraz art. 888 § 1 k.c. co do oceny skutków prawnych przekazania gospodarstwa rolnego w stosunku do majątku wspólnego małżeńskiego. Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. Podniesiona w skardze kasacyjnej kwestia wykładni ustawy z 1982 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin, a także poprzedniej ustawy z 27 października 1977 r. w odniesieniu do tego, czy przekazane na jej podstawie gospodarstwo rolne wchodzi w skład majątku wspólnego małżonków, czy do majątku indywidualnego była niegdyś przedmiotem rozbieżności w orzecznictwie.
Ujednolicenia orzecznictwa w tej materii dokonał Sąd Najwyższy podejmując w dniu 25 listopada 2005 r. w składzie siedmiu sędziów uchwałę (III CZP 59/05, OSNC 2006, Nr 5, poz. 79), w której przyjął, że gospodarstwo rolne przekazane następcy pozostającemu w ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej na podstawie ustawy z dnia 27 października 1977 r. o zaopatrzeniu emerytalnym oraz innych świadczeniach dla rolników i ich rodzin, należy do majątku wspólnego małżonków. Pogląd o przynależności przekazanego w trybie ustawy z 1982 r. gospodarstwa rolnego do majątku wspólnego, znalazł stanowcze odbicie w najnowszym orzecznictwie Sądu Najwyższego, to jest w uchwale z dnia 21 czerwca 2012 r.
III CZP 29/12 (OSNC z 2013 r. Nr 1, poz.
7) oraz w postanowieniu z 6 września 2013 r., V CSK 417/12 (nie publ.) oraz w uchwale z dnia 28 listopada 2012 r. III CZP 68/12 (OSNC z 2013 r. Nr 5, poz. 59), przy czym ta ostatnia uchwała zagadnienie to wprost przesądza. W tej sytuacji nie można uznać, że wciąż jeszcze zagadnienie to budzi wątpliwości uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. jw