Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of public legal interest and factual review grounds.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept a cassation appeal against a custody order, citing the absence of public legal interest and grounds for factual review. The appellant argued procedural errors and factual inaccuracies regarding parental rights and family ties, but failed to frame these as abstract legal issues. The court emphasized that the Supreme Court is not a third instance for correcting every error and cannot review factual findings or evidence assessment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue or requires interpretation of laws causing serious doubts, as the Supreme Court is not a third instance for correcting every error in law application or factual findings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I CSK 4510/23 POSTANOWIENIE 29 lutego 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Krzysztof Wesołowski na posiedzeniu niejawnym 29 lutego 2024 r. w Warszawiew sprawie z wniosku R. N. i A. N.z udziałem T. S. i J. S. o przysposobienie małoletniej A. S.,na skutek skargi kasacyjnej J. S.od postanowienia Sądu Okręgowego w Legnicyz 10 lipca 2023 r., II Ca 301/23, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
W związku ze skargą kasacyjną uczestnika postępowania J. S. od postanowienia Sądu Okręgowego w Legnicy z 10 lipca 2023 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej.
Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne. Nie w każdej zatem sprawie, nawet w takiej, w której rozstrzygnięcie oparte jest na błędnej subsumpcji czy wadliwej wykładni prawa, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Podkreślenia wymaga, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie jest jego rolą korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał, że „prima facie sprawa dotyczy przysposobienia pełnego, w przypadku którego utrata władzy rodzicielskiej rodziców wynikająca z art. 123 krio jest definitywna, zaś w sprawie występują zagadnienia dotyczące składu sądu oraz zależności rozstrzygnięcia sprawy od wyniku innego postępowania w przedmiocie przywrócenia władzy rodzicielskiej uczestnikowi postępowania - ojcu mał.
Amelii Skrzypczak, który o zwróceniu jego wniosku o przywrócenie władzy rodzicielskiej faktycznie dowiedział się po zapadnięciu prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Legnicy, nadto w toku postępowania przed sądem II instancji doszło do powielenia oczywiście błędnych ustaleń faktycznych w zakresie rzekomego braku więzi łączących małoletnią z jej biologicznym ojcem i rodzeństwem oraz oparcia rozstrzygnięcia o wysłuchanie małoletniej bez udziału biegłego psychologa celem oceny stopnia dojrzałości i rozwoju umysłowego małoletniej, bez umożliwienia uczestnikowi sformułowania pytań do małoletniej, zwłaszcza w zakresie więzi istniejących pomiędzy małoletnią a uczestnikiem, która to kwestia została pominięta w wysłuchaniu małoletniej oraz w braku rejestracji przebiegu tej czynności, co w braku choćby pośredniego udziału uczestnika czy jego pełnomocnika w wysłuchaniu małoletniej pozwoliłoby na weryfikację treści pisemnego protokołu wysłuchania.”Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3984 § 2 k.p.c.) powinien wskazywać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c., a jego uzasadnienie (sporządzone odrębnie od uzasadnienia podstaw kasacyjnych) powinno zawierać argumenty świadczące o tym, że rzeczywiście, biorąc pod uwagę sformułowane w ustawie kryteria, istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.
Skarga kasacyjna nie jest bowiem (kolejnym) środkiem zaskarżenia przysługującym od każdego rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, z uwagi na przeważający w jej charakterze element interesu publicznego. Służy ona kontroli prawidłowości stosowania prawa, nie będąc instrumentem weryfikacji trafności ustaleń faktycznych stanowiących podstawę zaskarżonego orzeczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 29 marca 2023 r., II PSK 133/22).W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przedstawiono żadnej konkretnej argumentacji mogącej świadczyć o tym, że w sprawie zaistniała choć jedna z przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Przyjęcie skargi kasacyjnej ze względu na występowanie w niej istotnego zagadnienia prawnego z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. nie może służyć uzyskaniu przez skarżącego odpowiedzi odnośnie do kwalifikacji prawnej pewnych szczegółowych elementów podstawy faktycznej zaskarżonego rozstrzygnięcia (postanowienia Sądu Najwyższego z 11 grudnia 2015 r., IV CSK 405/15, z 18 października 2023 r., I CSK 581/23). Istotne zagadnienie prawne należy postawić w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, by mogło być rozpatrywane w oderwaniu od konkretnego stanu faktycznego, a wątpliwości z nim związane muszą mieć charakter wyłącznie prawny, czyli nie mogą obejmować elementów stanu faktycznego sprawy (zob. m.in. postanowienia SN z 16 maja 2012 r., III CZP 14/12, z 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14, z 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14, postanowienie Sądu Najwyższego z 15 maja 2023 r., I CSK 5906/22).
Tymczasem skarżący wskazując, że w sprawie występują zagadnienia dotyczące składu sądu oraz zależności rozstrzygnięcia sprawy od wyniku innego postępowania w przedmiocie przywrócenia władzy rodzicielskiej uczestnikowi postępowania nie pokusił się nawet o sformułowanie tych zagadnień, nie mówiąc już o ich jurydycznym uzasadnieniu.Ponadto zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Sąd Najwyższy jest związany dokonanymi przez sądy meriti ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.).
Oznacza to niedopuszczalność powoływania się przez skarżącego na wadliwość wyroku sądu drugiej instancji polegającą na ustaleniu faktów lub niewłaściwie przeprowadzonej ocenie dowodów, również we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 17 października 2023 r., I USK 88/23).Kierując się powyższymi motywami, Sąd Najwyższy uznał, iż skarżący nie wykazał potrzeby rozpoznania jej skargi kasacyjnej, co uzasadnia odmowę jej przyjęcia podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.Wobec powyższego, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. [SOP]