Legislator Case Law & Legislation
I CSK 451/23 AI generated

Cassation appeal dismissed as compulsory mortgage entry is procedural, not substantive, under Civil Procedure Code.

Case Number I CSK 451/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a shareholder company against a district court order. The dispute involved a compulsory mortgage entry recorded to secure unpaid VAT debts owed by the company. The court ruled that such entries serve a protective function rather than determining the substantive rights of the parties. Consequently, the appeal was rejected because the entry does not constitute a decision on the merits of the case.

Legislator headnote

AI generated

Art. 5191 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: Entries in the land register made to secure a guarantee do not constitute decisions on the merits of the case and are therefore inadmissible via cassation appeal.

Keywords

AI generated
compulsory mortgage land register entry cassation appeal substantive decision VAT debt security procedural stage costs of appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 5191 § 1 k.p.c.
Postanowienia w przedmiocie wpisu w księdze wieczystej, w tym wpisu hipoteki przymusowej lub wpisu ostrzeżenia, wydawane w takim postępowaniu wieczystoksięgowym nie mogą być kwalifikowane jako postanowienia co do istoty sprawy w rozumieniu art. 5191 § 1 k.p.c. (zob.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
1075).Powyższe okoliczności uzasadniały odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej przez uczestnika postępowania, na podstawie art. 3986 § 3 w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c., i obciążenie go kosztami postępowania kasacyjnego, stosownie do art.
Art. 520 § 3 k.p.c.
13 § 2 k.p.c., i obciążenie go kosztami postępowania kasacyjnego, stosownie do art. 520 § 3 w zw.
Art. 98 § 11 k.p.c.
z art. 98 § 11 i 3 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
§ 5 pkt 5 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
13 § 2 k.p.c., z uwzględnieniem § 5 pkt 5 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn.
art. 5191 § 1 k.p.c
Sąd Okręgowy w Katowicach oddalił apelację uczestnika postępowania od orzeczenia Sądu Rejonowego, a od tego postanowienia uczestnik postępowania wniósł skargę kasacyjną.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 5191 § 1 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
z art. 13 § 2 k.p.c., i obciążenie go kosztami postępowania kasacyjnego, stosownie do art.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie SN z 14 czerwca 2018 r., V CSK 362/17
postanowienie SN z 29 czerwca 2021 r., II CSK 506/20
postanowienie SN z 29 czerwca 2021 r., II CSK 506/20).W niniejszej sprawie wnioskodawca wniósł o wpisanie do księgi wieczystej hipoteki na prawie użytkowania wieczystego nieruchomości, przysługującego uczestnikowi postępowania.
V CSK 362/17
Supreme Court dismisses appeal as mandatory lien entry is merely an execution stage of security proceedings, not a substantive matter.
II CSK 506/20
Supreme Court dismisses appeal against compulsory mortgage entry as it is merely an execution step, not a substantive ruling.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 451/23 POSTANOWIENIE 20 lipca 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Tomasz Szanciło na posiedzeniu niejawnym 20 lipca 2023 r. w Warszawie,‎w sprawie z wniosku Skarbu Państwa – N. w S.‎z udziałem Z. spółki akcyjnej w J.‎o wpis,‎na skutek skargi kasacyjnej Z. spółki akcyjnej w J.‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Katowicach‎z 21 lipca 2022 r., III Ca 125/22, 1. prostuje oczywiste omyłki pisarskie w zaskarżonym postanowieniu w zakresie oznaczenia:

a) wnioskodawcy - na: "Skarb Państwa – N. w S.", b) uczestnika - na: "Z. S. A. w J." - we właściwej formie;

2. odrzuca skargę kasacyjną;

3. zasądza od Z. spółki akcyjnej w J. na rzecz Skarbu Państwa – P. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego - wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od następnego dnia po upływie tygodnia od dnia doręczenia postanowienia uczestnikowi (jego pełnomocnikowi) do dnia zapłaty. [P.L.]

UZASADNIENIE

W związku ze skargą kasacyjną uczestnika postępowania Z. S.A. w J. od postanowienia Sądu Okręgowego w Katowicach z 21 lipca 2022 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Postanowieniem z 7 grudnia 2021 r. Sąd Rejonowy w Jaworznie, w wyniku rozpoznania skargi na orzeczenie referendarza z 15 listopada 2021 r., utrzymał w mocy wpis w dziale IV księgi wieczystej hipoteki przymusowej na określoną sumę oraz odsetek, ustanowionej na wniosek Skarbu Państwa – N. w S. celem zabezpieczenia zaległości uczestnika postępowania z tytułu podatku VAT za sierpień i grudzień 2012 r., która to suma wynikała z decyzji określającej zobowiązanie podatkowe za te miesiące.Postanowieniem z 21 lipca 2020 r.

Sąd Okręgowy w Katowicach oddalił apelację uczestnika postępowania od orzeczenia Sądu Rejonowego, a od tego postanowienia uczestnik postępowania wniósł skargę kasacyjną.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 5191 § 1 k.p.c. w sprawach rozpoznawanych w postępowaniu wieczystoksięgowym, będących w świetle systematyki części drugiej kodeksu postępowania cywilnego jedną z kategorii spraw z zakresu prawa rzeczowego, skarga kasacyjna jest dopuszczalna w sytuacji, w której przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie co do istoty sprawy oraz postanowienie w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania kończące postępowanie w sprawie.W orzecznictwie Sądu Najwyższego słusznie przyjmuje się, że nie są zaskarżalne skargą kasacyjną orzeczenia sądu drugiej instancji wydane w przedmiocie wpisu lub wykreślenia w księdze wieczystej dokonywanych w związku z realizacją zabezpieczenia (w znaczeniu procesowym).

Stanowisko to jest uzasadnione tym, że w takim wypadku wpis pełni funkcję zabezpieczającą lub tym, że postanowienia w przedmiocie takiego wpisu nie kładą kresu czynnościom w zakresie uprawnień podmiotowych związanych z ustrojem ksiąg wieczystych lub nie powodują zmiany ujawnionych w księdze wieczystej praw podmiotowych (zob. postanowienie SN z 14 czerwca 2018 r., V CSK 362/17).Należy uznać, że w razie, gdy wpis do księgi wieczystej, w szczególności w postaci ostrzeżenia, służy wykonaniu lub dopełnieniu zabezpieczenia, postępowanie wieczystoksięgowe nie pełni funkcji samodzielnego postępowania nieprocesowego, lecz stanowi stadium wykonawcze (realizacyjne) postępowania zabezpieczającego.

Jako takie jest elementem jego organizacji i podlega obowiązującym w nim regułom, w tym również co do zaskarżalności orzeczeń. Postanowienia w przedmiocie wpisu w księdze wieczystej, w tym wpisu hipoteki przymusowej lub wpisu ostrzeżenia, wydawane w takim postępowaniu wieczystoksięgowym nie mogą być kwalifikowane jako postanowienia co do istoty sprawy w rozumieniu art. 5191 § 1 k.p.c. (zob. postanowienie SN z 29 czerwca 2021 r., II CSK 506/20).W niniejszej sprawie wnioskodawca wniósł o wpisanie do księgi wieczystej hipoteki na prawie użytkowania wieczystego nieruchomości, przysługującego uczestnikowi postępowania.

Hipoteka została ustanowiona w celu zabezpieczenia zaległości z tytułu podatku VAT. Taki wpis ma charakter wykonawczy wobec ustanowionego zabezpieczenia. Hipoteka powstała w wyniku jego dokonania ma oczywiście konstrukcję właściwą dawnej hipotece kaucyjnej, tak samo jak każda hipoteka ustanawiana w stanie prawnym ustalonym ustawą z dnia 26 czerwca 2009 r. o zmianie ustawy o księgach wieczystych i hipotece (Dz.U. nr 131, poz. 1075).Powyższe okoliczności uzasadniały odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej przez uczestnika postępowania, na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., i obciążenie go kosztami postępowania kasacyjnego, stosownie do art. 520 § 3 w zw. z art. 98 § 11 i 3 w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., z uwzględnieniem § 5 pkt 5 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn.

Dz.U. z 2018 r. poz. 265 ze zm.). [P.L.][ł.n]