Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious legal error under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the appellant's cassation appeal for examination, citing non-compliance with statutory requirements. The appellant argued that the lower court's decision obviously violated specific articles of the Civil Procedure Code regarding expert opinions and evidence, but failed to demonstrate an obvious legal error. Consequently, the court ruled that the appeal lacked the necessary public-law prerequisites for admission under the relevant procedural articles.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; An appeal for admission to cassation must demonstrate a public-law prerequisite such as an obvious legal error, while arguments regarding fact-finding or expert evaluation are inadmissible in cassation proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 450/17 POSTANOWIENIE Dnia 28 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku M. M.przy uczestnictwie J. J., E. J., S. J. i Z. S.o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 listopada 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w R.z dnia 9 marca 2017 r., sygn. akt V Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Wnioskodawczyni w skardze kasacyjnej wniesionej od postanowienia Sądu Okręgowego w R. 9 marca 2017 r. wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oparła na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wskazując, że wydane postanowienie oczywiście narusza art. 378 k.p.c. w zw. z art. 278 § 1, 286, 284, 290, 227, 233 k.p.c.Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku nie pozwala na stwierdzenie, że powołana przesłanka została wykazana.Powołując się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej jako przesłankę wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, skarżący powinien wykazać, że w sprawie doszło do kwalifikowanego, tj. oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy oraz że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadł w Sądzie drugiej instancji wyrok oczywiście wadliwy (tak m.in. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 2007 r.
II CSK 184/07, niepubl.).Skarżący nie wykazał tak rozumianej oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Ponadto trzeba zważyć, że sformułowane w tej części skargi kasacyjnej zarzuty dotyczące oceny opinii biegłego, podobnie jak zarzuty dotyczące ustalenia faktów, są niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym (art. 3983 3 k.p.c.). Natomiast nieuwzględnienie wniosków dowodowych przez Sąd drugiej instancji może być zarzucane jako naruszenie art. 217 § 2, w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).aj