Supreme Court dismisses appeal as it concerns facts and evidence evaluation, not law application.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the cassation appeal filed by a co-heir regarding the inheritance of a farm. The appellant argued that the lower court incorrectly established facts about the applicant's employment history and improperly evaluated evidence. The court ruled that cassation appeals are strictly limited to legal errors, excluding challenges to factual findings or evidence assessment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 398 § 2 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it is based solely on objections regarding the establishment of facts or the evaluation of evidence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 448/07
POSTANOWIENIE
Dnia 30 stycznia 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Iwona Koper
w sprawie z wniosku Z. K.
przy uczestnictwie T. K., D. K. i M. C.
o stwierdzenie nabycia spadku,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 stycznia 2008 r.,
na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania M. C.
od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 27 listopada 2006 r., sygn. akt V Ca
(…),
odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od uczestnika M. C. na rzecz wnioskodawcy
kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Prawomocnym postanowieniem z dnia 27 listopada 2006 r. Sąd Okręgowy
w Warszawie w uwzględnieniu apelacji wnioskodawcy Z. K. zmienił postanowienie Sądu
Rejonowego w W. z dnia 19 lutego 1999 r. w części dotyczącej dziedziczenia
gospodarstwa rolnego po Z. C. i stwierdził, że gospodarstwo to nabyli z ustawy mąż E.
C. oraz dzieci M. C. i Z. K. po 1/3 części każdy z nich.
W skardze kasacyjnej wniesionej od tego postanowienia przez uczestnika M. C.
skarżący zarzucił naruszenie art. 1059 § 1 pkt 1 k.c., a to wobec poczynionego
ustalenia, że wnioskodawca definitywnie zaprzestał pracy w spadkowym gospodarstwie
rolnym w 1978 r. oraz naruszenia art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 381 i
382 k.p.c. przez pominięcie bez należytego rozważenia szeregu istotnych okoliczności,
których uwzględnienie wyklucza by Z. K. bezpośrednio przed śmiercią Z. C. pracował w
jej gospodarstwie i dokonanie niezgodnie z zasadami logicznego rozumowania
i wnioskowania oceny materiału dowodowego (z naruszeniem art. 233 § 1 k.p.c.), które
to
dowody wskazują
na okoliczność, że
wnioskodawca
żadnej stałej pracy
w spadkowym gospodarstwie przed otwarciem spadku nie świadczył. W uzasadnieniu
obu podstaw skargi skarżący koncentruje się na kwestii prawidłowości ustaleń
faktycznych i oceny dowodów, a polemizując z nią dowodzi nieprawidłowości ustalenia,
że wnioskodawca pracował w spadkowym gospodarstwie bezpośrednio przed
otwarciem spadku.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 39813 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy
jest związany ustaleniami
faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia. Przepis art. 3983 § 3
k.p.c. wyłącza możliwość oparcia skargi kasacyjnej na zarzutach dotyczących ustalenia
faktów i oceny dowodów. Przytoczone regulacje określają jednoznacznie funkcję Sądu
Najwyższego jako sądu prawa.
Skarga kasacyjna uczestnika wskazuje wprawdzie na naruszenie przepisów
procesowych art. 328 § 2 oraz 381 i 382 k.p.c., jednak ich uzasadnienie oparte w istocie
na zarzutach odnoszących się do
polemika
skarżącego
podważenia
ustaleń
ze
ustaleń faktycznych i oceny dowodów wypełnia
stanowiskiem
Sądu
Okręgowego
zaskarżonego
odnośnie
wyroku
do
pracy
zmierzająca
do
wnioskodawcy
w spadkowym gospodarstwie. Ocenę tę odnieść należy także do zarzutu podniesionego
w ramach podstawy naruszenia prawa materialnego.
Skarga kasacyjna ograniczona tylko do zarzutów dotyczących ustalenia faktów
lub oceny dowodów jest niedopuszczalna (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23
września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76).
Z tych względów orzeczono o odrzuceniu skargi (art. 398 6 § 2 k.p.c.).
Rozstrzygniecie o kosztach postępowania kasacyjnego znajduje podstawę w art. 520 §
2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.