Supreme Court dismisses cassation appeal regarding invalid single-judge panel during pandemic under specific statute.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by E.P. against a second-instance decision rendered by a single judge during the pandemic. The applicant argued the procedure was invalid due to the application of a specific emergency law provision, but the Court noted its established precedent that such rulings only affect decisions made after the precedent's publication date. Consequently, the Court determined the 2022 ruling was not subject to invalidity claims under that specific legal basis.
Legislator headnote
AI generatedArt. 15 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19; uchwały wywołujące skutki tylko w stosunku do orzeczeń wydanych po dacie jej ogłoszenia.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I CSK 4430/23 POSTANOWIENIE 24 czerwca 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Adam Doliwa na posiedzeniu niejawnym 24 czerwca 2025 r. w Warszawiew sprawie z wniosku E.P.z udziałem S.P., J.P., J.N., J.N.1, S.N., Ł.N., K.K., A.P., E.N., A.W. i M.K.o stwierdzenie nabycia spadku,na skutek skargi kasacyjnej E.P.od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowiez 16 lutego 2022 r., II Ca 2378/22, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. oddala wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. (R.N.)
UZASADNIENIE
E.P., wnioskodawczyni w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku po E.N., wywiodła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie z 16 lutego 2022 r.Jako przyczynę uzasadniającą przyjęcie skargi do rozpoznania wnioskodawczyni wskazała nieważność postępowania przeprowadzonego przed Sądem drugiej instancji, która wystąpiła na skutek rozpoznania sprawy przez sąd odwoławczy w składzie jednoosobowym na podstawie art. 15 zzs1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy zajął już stanowisko w sprawie orzeczeń sądów odwoławczych wydanych w składzie jednoosobowym na podstawie art. 15 zzs1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych.
W uchwale z 26 kwietnia 2023 r., III PZP 6/22, OSNP 2023 nr 10, poz. 104, Sąd Najwyższy uznał wprowadzenie tego przepisu za środek nieproporcjonalny do celu, którym jest zapewnienie ochrony zdrowia, jednak zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego uchwała wywołuje skutki tylko w stosunku do orzeczeń, które zapadły po dacie jej wydania, tj. po 26 kwietnia 2023 r. (zob. m.in. postanowienia SN: z 21 października 2024 r., II PSK 101/23; z 21 marca 2024 r., I CSK 6767/22; z 23 stycznia 2024 r., I CSK 6308/22; z 15 stycznia 2024 r., I CSK 5857/22;
z 2 sierpnia 2023 r., III USK 18/23).Zważywszy, na to że zaskarżone skargą kasacyjną postanowienie zostało wydane 16 lutego 2022 r., nie istnieją podstawy do stwierdzenia nieważności postępowania na tej podstawie.Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł zaś na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. SSN Adam Doliwa (P.H.)[SOP][r.g.]