Supreme Court dismisses cassation appeal for filing after the two-month deadline expired. The court rejects the argument that a procedural error regarding service dates extended the filing period. The decision confirms the appeal was inadmissible due to untimely submission. The court notes the new law did not apply retroactively to this case. The court emphasizes that service errors do not extend deadlines unless a specific request for time restoration is made.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the plaintiff against a housing cooperative's judgment. The plaintiff argued that the appeal was timely filed, but the court found it was submitted after the two-month deadline had expired. The court determined that a clerical error in the notification of the service date did not legally extend the filing period, as the new statutory provision allowing such extensions had not yet taken effect at the time of service. Consequently, the appeal was rejected as inadmissible due to the failure to meet the statutory time limit.
Legislator headnote
AI generatedArt. 398 § 1 k.p.c.; Art. 124 § 3 k.p.c.: A cassation appeal filed after the expiration of the two-month period is inadmissible, and a clerical error in notifying the service date does not extend the deadline unless the new provision on automatic service and extended timelines applies retroactively.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 443/10
POSTANOWIENIE
Dnia 28 września 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tadeusz Wiśniewski
w sprawie z powództwa J. B.
przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej P.(...) w W.
o stwierdzenie nieważności uchwały,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 września 2010 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda
od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 grudnia 2009 r., sygn. akt VI ACa (…),
odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2009 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda J. B.
od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 6 lipca 2009 r. oddalającego powództwo
przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej „P.(...)” w W. o zapłatę.
Od wyroku Sądu Apelacyjnego powód złożył skargę kasacyjną, w której wniósł o
uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ewentualnie o
orzeczenie co do istoty sprawy przez uwzględnienie powództwa w całości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Stosownie do art. 3985 § 1 k.p.c., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który
wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia
orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej.
W niniejszej sprawie uzasadnienie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego
zostało doręczone pełnomocnikowi powoda adw. L. M. w dniu 11 lutego 2010 r. Skarga
kasacyjna została złożona przez powoda w dniu 23 kwietnia 2010 r., a więc po upływie
wskazanego terminu.
Okoliczności procesowe sprawy wymagają jednak szerszego wyjaśnienia. Jak
wynika z akt sprawy, uzasadnienie wyroku Sądu drugiej instancji zostało doręczone
pełnomocnikowi powoda adw. L. M. w dniu 11 lutego 2010 r., natomiast w dniu 15 lutego
2010 r. powód wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną, która została odrzucona
postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 22 lutego 2010 r. Postanowienie to zostało
doręczone pełnomocnikowi powoda w dniu 3 marca 2010 r. Po dokonaniu tego
doręczenia powód wypowiedział pełnomocnictwo adw. L. M., po czym postanowieniem z
dnia 11 marca 2010 r. ustanowiono na rzecz powoda pełnomocnika z urzędu w osobie
adw. W. P. Wraz z tym postanowieniem Okręgowej Radzie Adwokackiej w W. przesłano
zawiadomienie,
w
którym
zawarto
błędną
informację,
że odpis
orzeczenia
z
uzasadnieniem został doręczony stronie w dniu 3 marca 2010 r. (pismo z dnia 12 marca
2010 r.), gdyż w tej dacie doręczono postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej
wniesionej osobiście przez powoda. W konsekwencji wniesienie przez pełnomocnika
powoda adw. W. P. skargi kasacyjnej dopiero w dniu 23 kwietnia 2010 r. było dokonane
z przekroczeniem ustawowego terminu.
W związku z nowelizacją kodeksu postępowania cywilnego z dniem 19 kwietnia
2010 r., podkreślić należy, że zgodnie z art. 124 § 3 k.p.c., w brzmieniu obowiązującym
od dnia 19 kwietnia 2010 r., w razie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego na
wniosek zgłoszony przed upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez
stronę, która prawidłowo zażądała doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, sąd doręcza
ustanowionemu adwokatowi lub radcy prawnemu orzeczenie z uzasadnieniem z urzędu,
a termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia doręczenia pełnomocnikowi
orzeczenia z uzasadnieniem. Przepis ten nie miał jednak zastosowania w niniejszej
sprawie, gdyż odpis orzeczenia z uzasadnieniem został doręczony profesjonalnemu
pełnomocnikowi powoda, a zatem nie powodowi osobiście, jeszcze przed wejściem tego
przepisu w życie. W związku z tym nie było potrzeby ponownego doręczania odpisu
wyroku z uzasadnieniem ustanowionemu pełnomocnikowi z urzędu. Doręczenie
dokonane w dniu 11 lutego 2010 r. należało uznać za skuteczne.
Nie sposób jednak nie zauważyć, że pełnomocnik ustanowiony z urzędu wniósł
skargę kasacyjną w terminie dwóch miesięcy od błędnie wskazanego, w zawiadomieniu
o jego ustanowieniu, terminu doręczenia zaskarżonego orzeczenia z uzasadnieniem.
Kwestia ta pozostaje jednak bez wpływu dla oceny dochowania terminu do złożenia
skargi i nie może zmienić faktu, że termin ten upłynął w rzeczywistości z dniem 11
kwietnia 2010 r. Skarga kasacyjna tym samym jako złożona po terminie podlegała
odrzuceniu. Uchybienie Sądu polegające na wprowadzeniu pełnomocnika powoda w
błąd co do daty rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie mogło
natomiast mieć znaczenia z punktu widzenia dopuszczalności tej skargi w aspekcie
zachowania terminu, gdyż tego rodzaju okoliczności mogą być rozważane jedynie w
ramach postępowania wywołanego złożeniem wniosku o przywrócenie terminu.
Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 398 6 § 2 i 3
k.p.c.).