Legislator Case Law & Legislation
I CSK 443/10 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for filing after the two-month deadline expired. The court rejects the argument that a procedural error regarding service dates extended the filing period. The decision confirms the appeal was inadmissible due to untimely submission. The court notes the new law did not apply retroactively to this case. The court emphasizes that service errors do not extend deadlines unless a specific request for time restoration is made.

Case Number I CSK 443/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the plaintiff against a housing cooperative's judgment. The plaintiff argued that the appeal was timely filed, but the court found it was submitted after the two-month deadline had expired. The court determined that a clerical error in the notification of the service date did not legally extend the filing period, as the new statutory provision allowing such extensions had not yet taken effect at the time of service. Consequently, the appeal was rejected as inadmissible due to the failure to meet the statutory time limit.

Legislator headnote

AI generated

Art. 398 § 1 k.p.c.; Art. 124 § 3 k.p.c.: A cassation appeal filed after the expiration of the two-month period is inadmissible, and a clerical error in notifying the service date does not extend the deadline unless the new provision on automatic service and extended timelines applies retroactively.

Keywords

AI generated
cassation appeal statutory deadline service of judgment procedural error time restoration admissibility retroactive application

Cited Legislation

AI generated
art. 398 § 1 k.p.c.
Stosownie do art. 3985 § 1 k.p.c., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który
art. 124 § 3 k.p.c.
2010 r., podkreślić należy, że zgodnie z art. 124 § 3 k.p.c., w brzmieniu obowiązującym
art. 3985 § 1 k.p.c
Stosownie do art. 3985 § 1 k.p.c., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który
art. 124 § 3 k.p.c
2010 r., podkreślić należy, że zgodnie z art. 124 § 3 k.p.c., w brzmieniu obowiązującym

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 443/10

POSTANOWIENIE

Dnia 28 września 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski

w sprawie z powództwa J. B.

przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej P.(...) w W.

o stwierdzenie nieważności uchwały,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 września 2010 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 grudnia 2009 r., sygn. akt VI ACa (…),

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2009 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda J. B.

od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 6 lipca 2009 r. oddalającego powództwo

przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej „P.(...)” w W. o zapłatę.

Od wyroku Sądu Apelacyjnego powód złożył skargę kasacyjną, w której wniósł o

uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ewentualnie o

orzeczenie co do istoty sprawy przez uwzględnienie powództwa w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3985 § 1 k.p.c., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który

wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia

orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej.

W niniejszej sprawie uzasadnienie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego

zostało doręczone pełnomocnikowi powoda adw. L. M. w dniu 11 lutego 2010 r. Skarga

kasacyjna została złożona przez powoda w dniu 23 kwietnia 2010 r., a więc po upływie

wskazanego terminu.

Okoliczności procesowe sprawy wymagają jednak szerszego wyjaśnienia. Jak

wynika z akt sprawy, uzasadnienie wyroku Sądu drugiej instancji zostało doręczone

pełnomocnikowi powoda adw. L. M. w dniu 11 lutego 2010 r., natomiast w dniu 15 lutego

2010 r. powód wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną, która została odrzucona

postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 22 lutego 2010 r. Postanowienie to zostało

doręczone pełnomocnikowi powoda w dniu 3 marca 2010 r. Po dokonaniu tego

doręczenia powód wypowiedział pełnomocnictwo adw. L. M., po czym postanowieniem z

dnia 11 marca 2010 r. ustanowiono na rzecz powoda pełnomocnika z urzędu w osobie

adw. W. P. Wraz z tym postanowieniem Okręgowej Radzie Adwokackiej w W. przesłano

zawiadomienie,

w

którym

zawarto

błędną

informację,

że odpis

orzeczenia

z

uzasadnieniem został doręczony stronie w dniu 3 marca 2010 r. (pismo z dnia 12 marca

2010 r.), gdyż w tej dacie doręczono postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej

wniesionej osobiście przez powoda. W konsekwencji wniesienie przez pełnomocnika

powoda adw. W. P. skargi kasacyjnej dopiero w dniu 23 kwietnia 2010 r. było dokonane

z przekroczeniem ustawowego terminu.

W związku z nowelizacją kodeksu postępowania cywilnego z dniem 19 kwietnia

2010 r., podkreślić należy, że zgodnie z art. 124 § 3 k.p.c., w brzmieniu obowiązującym

od dnia 19 kwietnia 2010 r., w razie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego na

wniosek zgłoszony przed upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez

stronę, która prawidłowo zażądała doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, sąd doręcza

ustanowionemu adwokatowi lub radcy prawnemu orzeczenie z uzasadnieniem z urzędu,

a termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia doręczenia pełnomocnikowi

orzeczenia z uzasadnieniem. Przepis ten nie miał jednak zastosowania w niniejszej

sprawie, gdyż odpis orzeczenia z uzasadnieniem został doręczony profesjonalnemu

pełnomocnikowi powoda, a zatem nie powodowi osobiście, jeszcze przed wejściem tego

przepisu w życie. W związku z tym nie było potrzeby ponownego doręczania odpisu

wyroku z uzasadnieniem ustanowionemu pełnomocnikowi z urzędu. Doręczenie

dokonane w dniu 11 lutego 2010 r. należało uznać za skuteczne.

Nie sposób jednak nie zauważyć, że pełnomocnik ustanowiony z urzędu wniósł

skargę kasacyjną w terminie dwóch miesięcy od błędnie wskazanego, w zawiadomieniu

o jego ustanowieniu, terminu doręczenia zaskarżonego orzeczenia z uzasadnieniem.

Kwestia ta pozostaje jednak bez wpływu dla oceny dochowania terminu do złożenia

skargi i nie może zmienić faktu, że termin ten upłynął w rzeczywistości z dniem 11

kwietnia 2010 r. Skarga kasacyjna tym samym jako złożona po terminie podlegała

odrzuceniu. Uchybienie Sądu polegające na wprowadzeniu pełnomocnika powoda w

błąd co do daty rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie mogło

natomiast mieć znaczenia z punktu widzenia dopuszczalności tej skargi w aspekcie

zachowania terminu, gdyż tego rodzaju okoliczności mogą być rozważane jedynie w

ramach postępowania wywołanego złożeniem wniosku o przywrócenie terminu.

Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 398 6 § 2 i 3

k.p.c.).