Supreme Court dismisses appeal as no legal issue exists since the plaintiff lacked standing to claim damages.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal, ruling that the legal prerequisites for its admission were not met. The appellant argued that the court needed to interpret specific articles of the CMR Convention regarding liability for cargo damage. However, the court found the appellant was not the proper party to claim damages because they were not the consignor and had no right to dispose of the shipment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant fails to demonstrate that the case raises a significant legal issue requiring interpretation or if the appellant lacks standing to pursue the claim.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 423/17 POSTANOWIENIE Dnia 24 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa ,,G.” sp. z o.o. w P.przeciwko J. S.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 października 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego w W.z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. akt XXIII Ga […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 2.700 (dwa tysiące siedemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oparto na drugiej spośród wymienionych przesłanek. Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na tym, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo, iż budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje wyraźnie wskazane przez skarżącego rozbieżności w orzecznictwie w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych, które należy przytoczyć (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt III CSK 104/08, nie publ.; z dnia 28 marca 2007 r., sygn. akt II CSK 84/07, nie publ.).Zdaniem skarżącej, w sprawie niniejszej zachodzi potrzeba wykładni art. 14 ust. 1 i 2 oraz art. 16 ust. 3 Konwencji o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) i protokół podpisania sporządzone w Genewie dnia 19 maja 1956 r. (Dz.
U. z 1962, nr 49, poz. 238 z późn. zm.).Należy stwierdzić, że wyjaśnienie wskazanych przez skarżącą wątpliwości interpretacyjnych nie miałoby bezpośredniego wpływu na rozstrzygnięcie. W sprawie ustalono, że powodowa spółka nie jest podmiotem uprawnionym do dochodzenia roszczeń odszkodowawczych w związku z przesyłką w świetle prawa przewozowego i nie była zlecającym przewóz pozwanemu, a więc nie występuje wobec niego w charakterze nadawcy i nie była uprawniona do rozporządzania przesyłką. Sąd dokonał ponadto oceny roszczenia z punktu widzenia art. 804 k.c. i 415 k.c.Wobec powyższego nie można przyjąć, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w sposób właściwy wykazana.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw