Legislator Case Law & Legislation
I CSK 4209/23 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal on foreign currency mortgage loan clauses as legal issues are already settled.

Case Number I CSK 4209/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the Bank's cassation appeal against a lower court ruling in a dispute over a mortgage loan denominated in Swiss francs. The Bank argued for a new legal interpretation regarding abusive clauses on foreign currency exchange rates, but the Court found these issues were already extensively resolved in its own jurisprudence and EU case law. Consequently, the Court refused to accept the appeal for examination because the legal questions presented did not meet the requirement of novelty necessary to overturn established precedent.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 88 ust. 1 ustawy o SN: A cassation appeal is admissible only if it raises a legal issue of novelty not yet resolved by Supreme Court precedent; if the appellant seeks to challenge an established line of reasoning, they must present significant arguments justifying a change in the Court's stance.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility novelty requirement established precedent foreign currency mortgage abusive contract clauses consumer protection Supreme Court jurisprudence

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
W przypadku przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
Art. 88 ust. 1 ustawy o SN
Art. 3531 k.c.
spread walutowy mieści się w konstrukcji ogólnej umowy kredytu bankowego ‎i stanowi jej możliwy wariant (art. 3531 k.c. w zw.
Art. 69 pr.bank.
Art. 189 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
W przypadku przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3531 k.c
spread walutowy mieści się w konstrukcji ogólnej umowy kredytu bankowego ‎i stanowi jej możliwy wariant (art. 3531 k.c.
art. 189 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
I CSK 1920/24
Supreme Court dismisses cassation appeal for failing to meet legal review criteria under Polish Civil Procedure Code.
I CSK 725/24
Supreme Court dismisses cassation appeal on Swiss franc loan contract abuse clause interpretation.
I CSK 3018/24
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue and obvious merit under CPC Art. 3989.
I CSK 4297/23
Supreme Court dismisses cassation appeal as no new legal issues exist requiring public interest review.
I CSK 1927/24
Supreme Court dismisses cassation appeal as legal issue already resolved by binding precedent ruling on foreign currency credit contracts.
I CSK 1623/24
Supreme Court dismisses cassation appeal on abuse of contract clauses, citing lack of new legal issue.
I CSK 3453/23
Supreme Court dismisses cassation on indexed loan contract abuse claims due to lack of legal interpretation need.
I CSK 1658/23
Supreme Court dismisses cassation appeal on joint property division, upholding lower court's ruling on asset allocation.
I CSK 1105/23
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal interpretation need regarding foreign currency clauses.
II CSKP 10/22
Supreme Court partially allowed appeal, ruling unfair currency clauses in a loan contract constitute the main subject of the agreement.
II CSKP 1153/22
Supreme Court dismisses cassation appeal, upholding consumer loan contract validity despite unfair clause challenge.
II CSKP 809/22
Supreme Court dismisses consumer loan invalidity claim, upholding unfair clause interpretation under EU Directive 93/13.
II CSKP 1095/22
Supreme Court allows appeal against bank loan dismissal due to insufficient pre-contractual disclosure of foreign currency risk.
II CSKP 1531/22
Supreme Court dismisses appeal; invalid foreign currency loan clause does not benefit plaintiff who fully repaid debt.
II CSKP 1511/22
Supreme Court dismissed consumer's appeal on Swiss-franc mortgage contract, upholding bank's right to charge high interest despite currency risk warnings.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 4209/23 POSTANOWIENIE 24 czerwca 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Adam Doliwa na posiedzeniu niejawnym 24 czerwca 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa N.Ś.‎przeciwko Bankowi w W.‎o zapłatę i ustalenie,‎na skutek skargi kasacyjnej Banku w W.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu‎z 28 lipca 2023 r., I ACa 1995/22, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. (R.N.) UZASADNIENIEPozwany Bank z siedzibą w W. wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 28 lipca 2023 r., wydanego w sprawie z powództwa N.Ś. o ustalenie i zapłatę.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania bank przedstawił szereg zagadnień prawnych, związanych z wykładnią postanowień umowy kredytu hipotecznego przeliczanego na franki szwajcarskie.

Wskazał również na potrzebę dokonania wykładni przepisów, w oparciu o które sformułował szczegółowe zagadnienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Choć wymagania stawiane istotnemu zagadnieniu prawnemu i potrzebie dokonania wykładni przepisów prawa jako przyczynom przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie są tożsame, to w obu przypadkach musi występować przymiot nowości. Problem prawny przedstawiony do rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy nie może być już rozwiązany w orzecznictwie (zob. np. postanowienia SN: ‎z 23 kwietnia 2025 r., I CSK 1920/24; z 28 marca 2025 r., I CSK 725/24;

‎z 6 marca 2025 r., I CSK 3018/24; z 29 października 2024 r., I CSK 4297/23; ‎z 21 sierpnia 2024 r., I CSK 1927/24; z 15 września 2023 r., I CSK 4360/22; ‎z 29 sierpnia 2023 r., I CSK 4599/22; z 15 września 2023 r., I CSK 4360/22; ‎z 18 sierpnia 2023 r., I CSK 4091/22). W przypadku przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. przyjęcie skargi do rozpoznania może uzasadniać rozbieżność występująca w orzecznictwie Sądu Najwyższego lub sądów powszechnych Jednakże jeśli skarżący dąży do zakwestionowania ustalonej już linii orzeczniczej, to powinien przedstawić istotne argumenty, ze względu na które zmiana stanowiska Sądu Najwyższego wydaje się zasadna (zob. np. postanowienia SN: z 21 sierpnia 2024 r., I CSK 1927/24;

‎z 13 sierpnia 2024 r., I CSK 1623/24; z 16 listopada 2023 r., I CSK 3453/23; ‎z 20 października 2023 r., I CSK 1658/23; z 14 czerwca 2023 r., I CSK 1105/23).Skarżący przedstawił szereg wątpliwości natury prawnej odnoszących się do następstw stwierdzenia abuzywności niektórych postanowień umów kredytu zabezpieczonego hipoteką, w których wszystkie lub wybrane świadczenia stron były wyrażone w walucie obcej lub do tej waluty przeliczane. Kwestie jednak doczekały się już licznych wypowiedzi nie tylko Sądu Najwyższego, ale też Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Aktualnie zatem nie budzi wątpliwości, że choć umowa kredytu przewidująca tzw. spread walutowy mieści się w konstrukcji ogólnej umowy kredytu bankowego ‎i stanowi jej możliwy wariant (art. 3531 k.c. w zw. z art. 69 pr.bank.), to mechanizm ustalania przez bank kursów waluty, który pozostawia bankowi swobodę, jest ‎w sposób oczywisty sprzeczny z dobrymi obyczajami i rażąco narusza interesy konsumenta, zaś klauzula, która nie zawiera jednoznacznej treści i przez to pozwala na pełną swobodę decyzyjną przedsiębiorcy w kwestii bardzo istotnej dla konsumenta, dotyczącej kosztów kredytu, jest klauzulą niedozwoloną (por. wyroki SN: z 24 czerwca 2022 r., II CSKP 10/22; z 8 listopada 2022 r., II CSKP 1153/22;

‎z 20 lutego 2023 r., II CSKP 809/22; z 8 marca 2023 r., II CSKP 1095/22; ‎z 12 kwietnia 2023 r., II CSKP 1531/22; z 18 kwietnia 2023 r., II CSKP 1511/22; ‎z 15 października 2024 r., II CSKP 474/23; z 13 listopada 2024 r., II CSKP 854/24; z 9 stycznia 2025 r., II CSKP 30/23; z 16 maja 2025, II CSKP 201/23; ‎z 28 lutego 2025 r., II CSKP 278/23).Wątpliwości nie budzi już również kwestia możliwości stosowania powództwa z art. 189 k.p.c. obok lub w miejsce roszczenia majątkowego (zob. wyroki SN: z 12 stycznia 2022 r., II CSKP 212/22; z 17 marca 2022 r., ‎II CSKP 474/22; z 19 maja 2022 r., II CSKP 797/22; z 18 maja 2022 r., ‎II CSKP 1030/22).Przede wszystkim jednak Sąd Najwyższy w uchwale całej Izby Cywilnej ‎z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22, OSNC 2024, nr 12, poz. 118, ugruntował dotychczasową linię orzeczniczą i przyjął że:1.

W razie uznania, że postanowienie umowy kredytu indeksowanego lub denominowanego odnoszące się do sposobu określania kursu waluty obcej stanowi niedozwolone postanowienie umowne i nie jest wiążące, w obowiązującym stanie prawnym nie można przyjąć, że miejsce tego postanowienia zajmuje inny sposób określenia kursu waluty obcej wynikający z przepisów prawa lub zwyczajów.2. W razie niemożliwości ustalenia wiążącego strony kursu waluty obcej ‎w umowie kredytu indeksowanego lub denominowanego umowa nie wiąże także‎w pozostałym zakresie.3.

Jeżeli w wykonaniu umowy kredytu, która nie wiąże z powodu niedozwolonego charakteru jej postanowień, bank wypłacił kredytobiorcy całość lub część kwoty kredytu, a kredytobiorca dokonywał spłat kredytu, powstają samodzielne roszczenia o zwrot nienależnego świadczenia na rzecz każdej ze stron.4. Jeżeli umowa kredytu nie wiąże z powodu niedozwolonego charakteru jej postanowień, bieg przedawnienia roszczenia banku o zwrot kwot wypłaconych ‎z tytułu kredytu rozpoczyna się co do zasady od dnia następującego po dniu, ‎w którym kredytobiorca zakwestionował względem banku związanie postanowieniami umowy.5.

Jeżeli umowa kredytu nie wiąże z powodu niedozwolonego charakteru jej postanowień, nie ma podstawy prawnej do żądania przez którąkolwiek ze stron odsetek lub innego wynagrodzenia z tytułu korzystania z jej środków pieniężnych ‎w okresie od spełnienia nienależnego świadczenia do chwili popadnięcia ‎w opóźnienie co do zwrotu tego świadczenia.Należy wskazać, że odstąpienie od zasady prawnej przyjętej przez skład całej izby jest zaś możliwe tylko przez wydanie kolejnej uchwały w analogicznym składzie (art. 88 ustawy o SN).W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania zabrakło zatem kwestii prawnych, które nie zostały jeszcze rozstrzygnięte przez Sąd Najwyższy.Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

SSN Adam Doliwa (P.H.)[a.ł] ‎