Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of structural defect in request for admission and separate reasoning.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by M. K. and M. K.-L. against the District Court's decision to establish a necessary way. The applicants argued for legal interpretation of civil code provisions regarding compensation, but the Court found their request lacked a structural defect and separate reasoning as required by law. Consequently, the appeal was rejected because the necessary elements for admission to review were not properly distinguished and substantiated.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal must contain a distinct request for admission to review with its own justification; failure to separate this from the grounds for cassation constitutes a non-remediable structural defect leading to dismissal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I CSK 4202/23 POSTANOWIENIE 23 października 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Piotr Telusiewicz na posiedzeniu niejawnym 23 października 2024 r. w Warszawiew sprawie z wniosku P. W.z udziałem Gminy Lipusz, M. K., J. G., E. K., K. G., M. K., M. K.-L. i Skarbu Państwa - Państwowego Gospodarstwo Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo Lipuszo ustanowienie drogi koniecznej,na skutek skargi kasacyjnej M. K. i M. K.-L.od postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańskuz 16 stycznia 2023 r., III Ca 1075/22, 1.odrzuca skargę kasacyjną; 2.orzeka, że każdy z uczestników postępowania kasacyjnego ponosi koszty tego postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie.
UZASADNIENIE
1. Postanowieniem z 16 stycznia 2023 r., Sąd Okręgowy w Gdańsku, w sprawie z wniosku P. W. z udziałem Gminy Lipusz, M. K., J. G., Skarbu Państwa- Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo Lipusz, E. K., K. G., M. K., M. K.-L., o ustanowienie drogi koniecznej, na skutek apelacji uczestników M. K., M. K.-L. od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z 6 maja 2022 r. oddalił apelację z tym ustaleniem, że wynagrodzenie zasądzone od wnioskodawcy w punkcie 2 zaskarżonego postanowienia płatne jest dla M. K., M. K.-L. każdemu w kwotach po 31 248 zł (pkt I) oraz orzekł o kosztach postępowania (pkt II).
2. Od postanowienia Sądu Okręgowego skargę kasacyjną wywiedli uczestnicy postępowania M. K., M. K.-L., zaskarżając postanowienie w całości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:3. Przedmiotowa skarga kasacyjna została obarczona nieusuwalnym brakiem konstrukcyjnym, a zatem podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c. oprócz wymagań przewidzianych w § 1, skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienie.W ocenie Sądu Najwyższego powyżej wymienione elementy mają charakter konstrukcyjny (podobnie jak te z art. 3984 § 1 k.p.c.).
Braki te należy traktować jako nieusuwalne. Taki wniosek można wysnuć z orzecznictwa SN powstałego w kontekście nieobowiązujących już przepisów odnoszących się do kasacji. (zob. postanowienie SN z 5 czerwca 2001 r., IV CZ 45/01; 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00; 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00). W przedmiotowej w skardze kasacyjnej zawarto jedynie nieprecyzyjnie sformułowany wniosek, ale nie wyodrębniono uzasadnienia do tego wniosku. W skardze wskazano: „wnoszę o przyjęcie niniejszej skargi do rozpoznania gdyż w niniejszej sprawie występuje zagadnienie prawne wymagające w szczególności oceny i wykładni Sądu Najwyższego tj. relacji pomiędzy art. 145 par 2 kodeksu cywilnego - relacja zdanie pierwsze względem zdania drugiego nadto względem par 3 tego artykułu gdyż konieczne jest określenie gradacji tych przepisów względem siebie, mając na uwadze w szczególności wysokość zasądzonego wynagrodzenia i uszczerbku dla nieruchomości obciążonej.”.
W orzecznictwie SN wskazuje się, że wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie podlegają analizie na etapie przedsądu, natomiast podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie oceniane są dopiero po przyjęciu skargi do rozpoznania, w trakcie jej merytorycznego rozpoznawania. Oba te elementy muszą być przez skarżącego wyodrębnione, oddzielnie przedstawione i uzasadnione, a dla spełnienia wymogu z art. 3984 § 2 k.p.c. nie wystarczy odwołanie się do podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, ponieważ mimo że argumenty mogą być podobne, to Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, nie analizuje zaś podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (zob. postanowienia SN z 22 maja 2024 r., I CSK 786/24).
Biorąc powyższe pod uwagę, nie ma możliwości pośredniego wyartykułowania wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z innych wniosków formalnych. W konsekwencji tego nie można w treści uzasadnienia skargi kasacyjnej doszukiwać się fragmentów mogących wskazywać na uzasadnienie podstaw przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. Dodać można, iż zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej użyto sformułowania „w niniejszej sprawie występuje zagadnienie prawne wymagające w szczególności oceny i wykładni” co można odnosić do przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.. Natomiast w uzasadnieniu skargi kasacyjnej można odnaleźć fragment następującej treści „zdaniem skarżących w sprawie niniejszej istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości”, co wskazuje na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c..
Wskazana rozbieżność stanowi dodatkowy argument do przyjęcia stanowiska, iż nie można w treści uzasadnienia skargi kasacyjnej doszukiwać się fragmentów mogących wskazywać na uzasadnienie podstaw przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
4. Na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu już na etapie badania jej przez Sąd drugiej instancji. Taka sytuacja jednak nie nastąpiła, zatem na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. orzeczono jak w sentencji postanowienia.5. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. R.G.