Legislator Case Law & Legislation
I CSK 42/19 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error regarding debt status.

Case Number I CSK 42/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a lower court's judgment regarding a tenant's debt status. The appellant argued for obvious legal error, but the court found her arguments merely questioned factual findings already established by a final payment order. Since the appeal did not demonstrate an obvious violation of substantive or procedural law, the cassation was rejected under the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it demonstrates an obvious legal error causing an obviously incorrect judgment; mere questioning of factual findings or evidence evaluation does not constitute such an error.

Keywords

AI generated
cassation appeal obvious legal error final payment order factual findings civil procedure code tenant debt dismissed appeal

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3983 § 3 k.p.c.
Wypada przypomnieć, że - stosownie do art. 3983 § 3 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 3983 § 3 k.p.c
Wypada przypomnieć, że - stosownie do art. 3983 § 3 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2012 r., III SK 16/12
III PK 44/11
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error and inadmissible new facts.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 42/19 POSTANOWIENIE Dnia 3 lipca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa G. W.‎przeciwko Miastu W. ‎o ustalenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 lipca 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 11 kwietnia 2018 r., sygn. akt V ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ‎i przyznaje radcy prawnemu D. P. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w (…) kwotę 2.700,00 (dwa tysiące siedemset) zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżąca oparła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na jej oczywistej zasadności.Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, odwołanie się do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża się "oczywista zasadność" skargi oraz argumentacji wykazującej, że istotnie skarga jest oczywiście uzasadniona.

Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.). Celem sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest wykazanie jedynie oczywistego naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.).Skarżąca wskazała, że skarga jest oczywiście uzasadniona z uwagi na naruszenia prawa procesowego i prawa materialnego.Treść uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przekonuje o jej oczywistej zasadności.

Okoliczności wskazane przez skarżącą nie usprawiedliwiają takiej oceny zaskarżonego orzeczenia, a sprowadzają się do kwestionowania dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych co do jej statusu dłużnika wobec pozwanego z tytułu zaległego czynszu oraz innych opłat związanych z korzystaniem przez nią z lokalu. Sąd uznał za niedopuszczalne podważanie, że powódka posiada zadłużenie wobec pozwanego w sytuacji istnienia prawomocnego nakazu zapłaty na podstawie, którego zobowiązano powódkę do zapłaty na rzecz pozwanego określonej w nim kwoty.

Wypada przypomnieć, że - stosownie do art. 3983 § 3 k.p.c. - podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.Brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że w niniejszej sprawie doszło do oczywistego naruszenia prawa.Wobec powyższego nie można uznać, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w sposób właściwy wykazana.Ze względów podanych powyżej Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw