Cassation appeal dismissed; lease fee disputes fall under civil procedure exclusions barring cassation review.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defendant against the appellate court's judgment. The core issue was whether the dispute over unpaid VAT invoices constituted a 'rent dispute' under Article 3982 of the Civil Procedure Code, which excludes such cases from cassation review. The court determined that since the invoices were components of the lease fee, the matter fell squarely within the statutory exclusion, rendering the appeal inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: A dispute regarding any payment constituting the lease fee, including VAT invoices issued under a lease agreement, is classified as a 'rent dispute' and is excluded from cassation review.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I CSK 419/24 POSTANOWIENIE 20 listopada 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Krzysztof Wesołowski na posiedzeniu niejawnym 20 listopada 2024 r. w Warszawiew sprawie z powództwa G. O. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w O. przeciwko M. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji w Ł.o zapłatę,na skutek skargi kasacyjnej M. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji w Ł.od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 7 sierpnia 2023 r., VII AGa 813/22, 1. odrzuca skargę kasacyjną;
2. zasądza od pozwanej na rzecz powoda tytułem kosztów postępowania kasacyjnego 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia postanowienia pozwanej do dnia zapłaty.
UZASADNIENIE
W związku ze skargą kasacyjną pozwanej M. sp. z o.o. w likwidacji w Ł. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 7 sierpnia 2023 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury Sąd Najwyższy, merytorycznie badający skargę kasacyjną przyjętą do rozpoznania, bada również przesłanki dopuszczalności skargi. Sytuacja taka zachodzi zarówno wówczas, gdy ograniczenia wynikają z przyczyn związanych z przedmiotem sprawy (ratione materiae) jak i wartości przedmiotu zaskarżenia (ratione valoris), kwestionowanej co do zasady w ramach podstaw kasacyjnych.
W pierwszej kolejności należy wówczas dokonać oceny zasadności kwalifikacji prawnej w aspekcie podstaw wyłączeń przewidzianych w art. 3982 k.p.c. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 9 grudnia 2015 r., II CSK 14/15).W przedmiotowym przypadku ocenić zatem należy prawidłowość podstawy prawnej rozstrzygnięcia w zakresie stwierdzenia, że strony łączył stosunek najmu lokalu handlowego z 28 kwietnia 2016 roku, której przedmiotem była powierzchnia handlowa znajdująca się w budynku G. położonej w O., przy […], na podstawie której powódka wystawiała pozwanej faktury VAT, których to pozwana nie zapłaciła.
Pojęcie „sprawy o czynsz najmu lub dzierżawy” w rozumieniu art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. wielokrotnie było przedmiotem wykładni. Dominuje stanowisko, że powinno być ono interpretowane szeroko i obejmować zarówno sprawy o ustalenie stosunku prawnego lub prawa czy sprawy o ukształtowanie, jeśli przedmiotem ustalenia bądź ukształtowania dokonywanego orzeczeniem sądu ma być czynsz najmu (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 17 kwietnia 1998 r., II CKN 587/97, OSNC 1998, nr 12, poz. 213). Sprawą o czynsz jest zatem sprawa, która dotyczy obowiązku płacenia czynszu, jego rodzaju, wysokości, sposobu płacenia oraz istnienia zobowiązania z tego tytułu, bez względu na sposób obrony pozwanego, a więc także taka, w której kwestionuje on swoją legitymację bierną, czy legitymację czynną powoda jak również istnienie zobowiązania z tytułu czynszu (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z 2 grudnia 2014 r., V CSK 286/14, z 8 października 2014 r., IV CSK194/14, z 2 października 2014 r., IV CSK 71/14, z 5 grudnia 2013 r., V CSK 25/13, z 3 lutego 2012 r., I CZ 4/12, z 10 lutego 2011 r., IV CZ 124/10).Poddając ocenie przedmiot sporu i treść roszczenia będącego przedmiotem rozstrzygnięcia wskazać należy, że stanowisko powoda od początku procesu było jednoznaczne i nie budziło wątpliwości.
Materialnoprawną podstawą roszczeń powoda była umowa najmu lokalu handlowego zawarta w Warszawie 28 kwietnia 2020 r., której przedmiotem była powierzchnia handlowa znajdująca się w budynku G. położonej w O. przy ul. […]. Natomiast z treści wyżej wymienionej umowy wprost wynika, że wszystkie opłaty, których domagał się powód były składową czynszu najmu. Sprawy o czynsz najmu w rozumieniu art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c., co do których wyłączona jest możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, to sprawy o każdą opłatę wynikającą z umowy najmu, będącą ekwiwalentem świadczenia wynajmującego.
W tej sytuacji, skoro złożona przez pozwanego skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. postanowił o jej odrzuceniu, rozstrzygając o kosztach postępowania na podstawie art. 98 i 99 w zw. z art. 391 § 1, 39821 k.p.c. M.L.r.g.