Legislator Case Law & Legislation
I CSK 4187/23 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal as it lacks a significant legal issue for the development of law.

Case Number I CSK 4187/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal for examination, ordering the appellant to pay the respondent's costs. The court found that the appellant's arguments merely sought a re-evaluation of factual findings and legal assessments already made by lower courts, which are not permissible grounds for cassation. Consequently, the court determined that no significant legal issue existed to justify the appeal's admission under the relevant procedural code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.; The Supreme Court's review in cassation proceedings is limited to verifying the statutory prerequisites for admission, requiring the raised legal issue to be significant for the development of law or precedent.

Keywords

AI generated
cassation appeal admission prerequisites significant legal issue development of law procedural code factual findings review costs of proceedings

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 3983 § 3 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 520 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 k.p.c. w zw.
art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
art. 99 k.p.c.
98 § 1 i 3, art. 99 k.p.c. ‎w zw.
art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. w związku z § 2 pkt 6, § 10 ust.
§ 2 pkt 6, § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
w związku z § 2 pkt 6, § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.[SOP][ms] ‎
art. 3989 k.p.c
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę ‎z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z 11 lipca 2023 r., I CSK 6201/22
postanowienie Sądu Najwyższego z 11 lipca 2023 r., I CSK 6201/22).
postanowienia Sądu Najwyższego: z 28 listopada 2003 r., II CK 324/03
z 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05
z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07
z 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07
z 26 września 2005 r., II PK 98/05
z 10 maja 2019 r., I CSK 627/18
II CSK 71/18
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error under Civil Procedure Code Art. 3989.
I CSK 6201/22
Supreme Court dismisses cassation appeal as no important legal issue exists regarding currency clause construction.
II CK 324/03
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 4187/23 POSTANOWIENIE 25 września 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Góra-Błaszczykowska na posiedzeniu niejawnym 25 września 2024 r. w Warszawie‎w sprawie z wniosku A. P.‎z udziałem A. T. ‎o podział majątku wspólnego,‎na skutek skargi kasacyjnej A. P. ‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Olsztynie‎z 23 czerwca 2023 r., IX Ca 1101/22, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od wnioskodawczyni A. P. na rzecz uczestnika A. T. 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych kosztów postępowania kasacyjnego ‎z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie ‎w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego orzeczenia wnioskodawczyni A. P. do dnia zapłaty.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 4 sierpnia 2022 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie dokonał podziału majątku wspólnego wnioskodawczyni A. P. i uczestnika postępowania a. T. , w skład którego wchodzą:1.przedsiębiorstwo prowadzone pod firmą T. ‎o wartości 0,00 zł;2.środki zgromadzone w ramach polisy z umowy ubezpieczenia na życie w N. Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. o wartości 11 853,94 zł w ten sposób, że składniki opisane w pkt 1 ppkt 1-2 o łącznej wartości 11 853,94 zł przyznał uczestnikowi A. T. (pkt I); ustalił, że uczestnik postępowania A.

T. spłacił ze swojego majątku osobistego wspólne długi stron w łącznej kwocie 37 271,15 zł (pkt II); ustalił, że wnioskodawczyni A. P. poniosła nakład ze swojego majątku osobistego na majątek wspólny w kwocie 143,17 zł (pkt III); oddalił wniosek uczestnika A. T. o zwrot nakładów z majątku osobistego na majątek wspólny oraz o rozliczenie spłaconych z majątku osobistego wspólnych długów stron w pozostałym zakresie (pkt IV); oddalił wniosek wnioskodawczyni A. P. o wynagrodzenie za korzystanie przez uczestnika A. T. ze wspólnego majątku stron ponad przysługujący mu udział (pkt V); oddalił wniosek wnioskodawczyni A.

P. o rozliczenie pożytków z majątku wspólnego (pkt VI); zasądził od wnioskodawczyni A. P. na rzecz uczestnika A. T. kwotę 12 637,01 zł tytułem spłaty oraz rozliczenia spłaconych wspólnych długów stron i nakładów poczynionych z majątku osobistego na majątek wspólny - płatną w terminie 1 miesiąca od daty uprawomocnienia się postanowienia, z odsetkami ustawowymi za opóźnienie na wypadek opóźnienia ‎w płatności (pkt VII); oraz orzekł o kosztach postępowania (pkt VIII-X).Postanowieniem z 23 czerwca 2023 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie zmienił zaskarżone postanowienie w punktach I podpunkty 1 i 2,II i VII w ten sposób, że ustalił, że w skład majątku wspólnego wnioskodawczyni A.

P. ‎i uczestnika postępowania A. T. , wchodzą:1.przedsiębiorstwo prowadzone pod firmą T. ‎o wartości 109 000 zł;2.środki zgromadzone w ramach polisy z umowy ubezpieczenia na życie w N. Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. o wartości 11 853,94 zł; i dokonał podziału majątku wspólnego w ten sposób, że składniki opisane ‎w pkt I podpunkty 1-2 o łącznej wartości 120.853,94 zł przyznał uczestnikowi A. T. (pkt I); ustalił, że uczestnik postępowania A. T. spłacił ze swojego majątku osobistego wspólne długi wnioskodawczyni i uczestnika w łącznej kwocie 33 998,39 zł (pkt II); zasądził od uczestnika postępowania A.

T. na rzecz wnioskodawczyni A. P. tytułem dopłaty kwotę 43 499,36 zł płatną do dnia 23 września 2023 r. z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w razie uchybienia terminowi płatności (pkt VII); oddalił apelację w pozostałym zakresie oraz orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego. Wnioskodawczyni zaskarżyła powyżej wskazane postanowienie w części oddalającej apelację. Skarżąca we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazała istotne zagadnienia prawne występujące w sprawie, mianowicie:1.uwzględnienie w toku ustalania wartości przedsiębiorstwa, wchodzącego w skład majątku wspólnego małżonków, wartości pracy małżonka je prowadzonego oraz jego osobistego zaangażowania w wypracowanie zysku, w sytuacji, gdy udziały małżonków w majątku wspólnym wynoszą po połowie, tj. czy w toku ustalania wartości przedsiębiorstwa, wchodzącego w skład majątku wspólnego małżonków, których udziały w nim wynoszą po połowie, dopuszczalne jest pomniejszenie tejże wartości o wartość pracy małżonka je prowadzonego oraz jego osobistego zaangażowania w wypracowanie zysku;2.żądanie przez małżonka, pozbawionego możliwości korzystania ‎z lokalu mieszkalnego, znajdującego się w majątku wspólnym, w tym zdolności efektywnego domagania się dopuszczenia do jego posiadania, z przyczyn leżących po stronie drugiego małżonka, wynagrodzenia za korzystanie z lokalu mieszkalnego od drugiego małżonka ponad przysługujący mu udział, tj. czy małżonek niedomagający się dopuszczenia do posiadania, wobec pozbawienia go możliwości korzystania z lokalu mieszkalnego, znajdującego się w majątku wspólnym, z przyczyn leżących po stronie drugiego małżonka, pozbawiony jest wynagrodzenia od drugiego małżonka z tytułu korzystania z tegoż lokalu ponad przysługujący mu udział.W odpowiedzi uczestnik postępowania wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postepowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi ‎w interesie powszechnym. Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania oraz zapewniać jednolitość orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor generalny ‎i abstrakcyjny.

W przepisach kodeksu postępowania cywilnego skarga kasacyjna została ukształtowana jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń, wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego ‎z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18).Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.

Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś do merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 11 lipca 2023 r., I CSK 6201/22). Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę ‎z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga, by przedstawione w niej zagadnienie prawne było istotne, co wyraża się w jego znaczeniu dla rozwoju prawa lub precedensowym charakterze.

Chodzi więc o zagadnienie prawne, które będzie miało znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia konkretnej skargi kasacyjnej, lecz także dla praktyki sądowej w ogólności. Dla wykazania takiej jego kwalifikacji skarżący powinien określić treść i zakres zagadnienia prawnego oraz przytoczyć wyczerpujące argumenty prawne, prowadzące do rozbieżnych ocen i wątpliwości związanych z rozumieniem, czy stosowaniem przepisów prawa, których zagadnienie dotyczy i wskazać, czy były one już przedmiotem wypowiedzi judykatury. Istotnym zagadnieniem prawnym - w rozumieniu tego unormowania - jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa.

Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania ‎w sprawie (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 28 listopada 2003 r., ‎II CK 324/03; z 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; ‎z 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07; z 26 września 2005 r., II PK 98/05; ‎z 10 maja 2019 r., I CSK 627/18).Uzasadnienie wniosku stanowi w istocie próbę zaangażowania Sądu Najwyższego do kolejnej weryfikacji instancyjnej prawidłowości dokonania przez Sąd drugiej instancji ustaleń faktycznych i oceny prawnej w sprawie, co nie jest celem postępowania kasacyjnego i nie może skutecznie uzasadniać wniosku ‎o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.Podstawami skargi kasacyjnej nie mogą być objęte zarzuty błędnych ustaleń faktycznych i oceny dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.), więc nie można z odwołaniem się do nich kreować zagadnienia prawnego opartego na założeniu, że ‎w rzeczywistości miał miejsce inny stan faktyczny, niż ustalony przez sądy obu instancji, czyli inny, niż stanowiący podstawę rozstrzygnięcia.Podsumowując, w dacie orzekania o przyjęciu niniejszej skargi kasacyjnej do rozpoznania nie występują zagadnienia prawne ani nie istnieje potrzeba dokonania wykładni przepisów prawa, wskazanych w skardze.

Sąd Najwyższy nie stwierdził też kwalifikowanego naruszenia prawa, uzasadniającego ze względów publicznoprawnych przyjęcie skargi do rozpoznania. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 k.p.c. w zw. z art. 98 § 1 i 3, art. 99 k.p.c. ‎w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. w związku z § 2 pkt 6, § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.[SOP][ms] ‎