Supreme Court dismisses appeal for lack of new legal issue in land registry case.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the municipality's cassation appeal against the lower court's refusal to register a land title. The appellant argued that the land registry court lacked authority to review the legality of an administrative decision regarding land communalization. The court rejected this claim, ruling that the appellant merely repeated existing judicial positions without presenting a novel legal question requiring clarification.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 6268 § 2 k.p.c.; A cassation appeal is admissible only if it raises a new legal issue, and the Supreme Court does not accept arguments that simply restate established case law without demonstrating a need for legal development.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I CSK 4184/23 POSTANOWIENIE 13 lutego 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Jurkowska-Chocyk na posiedzeniu niejawnym 13 lutego 2025 r. w Warszawiew sprawie z wniosku Gminy N.z udziałem Skarbu Państwa - Starosty T.o założenie księgi wieczystej dla działki ewidencyjnej nr […] o pow. […] ha położonej w obrębie J.,na skutek skargi kasacyjnej Gminy N.od postanowienia Sądu Okręgowego w Tarnobrzeguz 26 kwietnia 2023 r., I Ca 106/23, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 26 kwietnia 2023 r. Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu oddalił apelację wnioskodawcy Gminy N. od postanowienia Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu z 23 stycznia 2023 r., w sprawie z udziałem Skarbu Państwa - Starosty T. o założenie księgi wieczystej oraz orzekł o kosztach postepowania apelacyjnego. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła Gmina N. Wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołując się na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Podała, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne i potrzeba wyjaśnienia czy w postępowaniu wieczystoksięgowym sąd jest uprawniony na podstawie art. 6268 § 2 oraz art. 6269 k.p.c. w zw. z art. 34 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece, do badania ważności ostatecznej decyzji administracyjnej, jeżeli decyzja ta zawiera wszystkie elementy formalne.Uczestnik postępowania nie wniósł odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Zgodnie z treścią art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie.Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.
Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony – co należy podkreślić – wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie obejmuje zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa.
Zagadnienie prawne powinno, przede wszystkim, być sformułowane w oparciu o okoliczności mieszczące się w stanie faktycznym sprawy wynikającym z dokonanych przez sąd ustaleń (postanowienie Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2001 r., III CZP 33/01), a jednocześnie zostać przedstawione w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, aby umożliwić Sądowi Najwyższemu udzielenie uniwersalnej odpowiedzi, niesprowadzającej się do samej subsumpcji i rozstrzygnięcia konkretnego sporu (postanowienia Sądu Najwyższego: z 15 października 2002 r., III CZP 66/02; z 22 października 2002 r., III CZP 64/02; z 5 grudnia 2008 r., III CZP 119/08).Skarżąca nie spełniła powyższych wymogów.
Sformułowane przez nią zagadnienie prawne, w zakresie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia, sprowadza się w istocie do powtórzenia stanowiska wnioskodawczyni wyrażonego w toku sprawy i podania, że w postępowaniu wieczystoksięgowym sąd nie może badać legalności decyzji komunalizacyjnej i jest nią związany. Skarżąca przywołuje przy tym poglądy Sądu Najwyższego wyrażone w uchwale z 9 października 2007 r. (sygn. akt III CZP 46/07). Uszło uwagi skarżącej, że poglądy wyrażone przez Sąd Najwyższy w wskazanej uchwale zostały sformułowane w sprawie dotyczącej uzgodnienia stanu prawnego ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, a nie w związku z dokonaniem wpisu przez sąd wieczystoksięgowy.
Nie budzi natomiast wątpliwości, że w postępowaniu wieczystoksięgowym kognicja sądów jest ograniczona, zgodnie z przepisem art. 6268 § 2 k.p.c., natomiast rozpoznając powództwo o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, sąd może uwzględnić także inne okoliczności i dowody poza wymienionymi w art. 6268 § 2 k.p.c.Obok odwołania się do wskazanej uchwały i przedstawienia własnej oceny sprawy skarżąca nie podała innych argumentów, świadczących o istnieniu spornego zagadnienia prawnego. Nie jest natomiast rolą Sądu Najwyższego samodzielne poszukiwanie okoliczności świadczących o występowaniu w sprawie podanych przez skarżącego przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Skarżąca ograniczyła się jedynie do zasygnalizowania podanej problematyki, co nie pozwala na przyjęcie, że wykazała skutecznie występowanie w sprawie przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.Z przytoczonych względów, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu jest obowiązany brać pod uwagę z urzędu. A.W.[a.ł]